Een tempel voor West-Afrika Ouderling Glenn L. Pace van de Zeventig Het was inspirerend om te zien hoe de Heer de krachten bundelt die zullen leiden tot een onvermijdelijke overwinning. Er zal in West-Afrika een tempel komen. Een aantal jaren geleden woonde ik met een paar van onze jonge kinderen een football-wedstrijd bij van de BYU. We verloren. Ik vond dat buitengewoon jammer. Op de terugweg naar Bountiful luisterden we naar de nabeschouwing op de radio. Daarna hadden mijn kinderen geen keus: ze moesten nu mijn commentaar ook nog aanhoren. Net toen ik klaar was met mijn analyse van wat er fout was gegaan in de wedstrijd, vroeg mijn dochtertje van zeven: 'Pap, als jij de tempel ziet, krijg je dan een goed gevoel?' Ik vroeg me af: 'Waar haalt ze dat in hemelsnaam vandaan?' Terwijl ik probeerde te achterhalen wat die opmerking met football te maken had, keek ik achterom en zag dat zij uit het raam naar de Salt Lake-tempel keek. Om de een of andere reden deed de wedstrijd er niet meer toe. Mijn hele leven is verrijkt door ervaringen met de tempel. Onze ouders namen ons regelmatig mee naar Temple Square in Salt Lake City. Ze wezen dan naar de tempel en vertelden dat ze daar getrouwd waren en dat we daarom als gezin altijd bij elkaar zouden blijven. Wat een troost was dat voor een jongetje wiens grootste angst was dat zijn ouders konden sterven. En wat een troost is het voor een volwassen man wiens ouders gestorven zijn! Toen ik tien was, las ik, in de schaduw van de Salt Lake-tempel, voor het eerst het verhaal van Joseph Smith en ontving ik een krachtig getuigenis van de waarheid van de herstelling. Ik herinner me met dankbaarheid hoe ik, voordat ik op zending ging, met mijn ouders naar de tempel ging en mijn begiftiging ontving. Mijn vrouw en ik trouwden ongeveer drie jaar later in de Salt Lake-tempel. Jaren daarna heb ik de eer gehad om het tempelhuwelijk van al onze zes kinderen te voltrekken. We weten dat veel leden van de kerk niet het voorrecht hebben gehad om in de buurt van een tempel op te groeien. Omdat we dat weten, waren we allemaal opgetogen door de bekendmaking van president Hinckley in oktober 1997 toen hij zei: 'We zijn vastbesloten (. . .) de tempel naar de mensen te brengen en hun alle mogelijkheden te bieden om deel te hebben aan de zegeningen van tempelbezoek.' (Gordon B. Hinckley, De Ster, januari 1998, blz. 55.) Sindsdien hebben we ons verheugd en verbaasd toen we hoorden hoeveel tempels er gebouwd zouden worden, en we later lazen over hun open dagen en inwijding. We zijn getuige van een hedendaags wonder en de vervulling van een profetie. Wat leven we in een prachtige tijd. Onze opgetogenheid over de bouw van tempels wordt niet door iedereen gedeeld. Vooral de tegenstander is razend omdat hij ziet dat zijn macht in gevaar is. De laatste twee jaar ben ik in West-Afrika persoonlijk getuige geweest van zijn woede. Hij is heel druk bezig geweest om de bouw van een tempel in dat deel van de wereld te verijdelen. Twee jaar geleden kondigde president Hinckley aan dat de eerste tempel in West-Afrika in Accra (Ghana) gebouwd zou worden. Sindsdien heeft de tegenstander onophoudelijk geprobeerd dat tegen te houden. Waarom maakt Lucifer zich zo druk? We hebben 85 duizend leden in West-Afrika en de kerk groeit er heel hard. De opkomst in de avondmaalsdiensten is meer dan vijftig procent, maar momenteel hebben slechts vierhonderd leden hun begiftiging ontvangen omdat de hoge kosten van een reis van duizenden kilometers naar Johannesburg of Londen een groot bezwaar vormen. We hebben meer dan zevenhonderd Afrikaanse voltijdzendelingen waarvan er heel weinig hun begiftiging hebben ontvangen. De Afrikanen hebben eeuwenlang gewacht op de volheid van het evangelie en ze hebben veel geleden. Nu kunnen ze eindelijk elke zegening ontvangen die Gods kinderen ter beschikking staan. Leden die de gedragsnormen naleven, kunnen hun tempelbegiftiging ontvangen en hun gezin voor tijd en alle eeuwigheid laten verzegelen. Uit getrouwheid aan de tempelverbonden vloeit versnelde geestelijke vooruitgang voort. Ouderling John A. Widtsoe heeft uitgelegd: 'Zij zullen eerder hun plaats in de tegenwoordigheid van de Heer bereiken; zij zullen zich sneller ontwikkelen in elke goddelijke macht; zij zullen meer op God gaan lijken; zij zullen zich meer bewust worden van hun goddelijke bestemming.' (Evidences and Reconciliations [1960], blz. 300.) Daarom maakt Lucifer zich zo druk. Bovendien is hij zich bewust van het grote aantal Afrikanen aan de andere zijde van de sluier die het evangelie aanvaard hebben en reikhalzend uitzien naar hun doop, hun tempelbegiftiging en de verzegeling aan hun gezinsleden. Als een tempel is ingewijd, zal de dam in de geestenwereld doorbreken en zal er een stroom van mensen die in Afrika geleefd hebben naar de tempel van de Heer komen als hun nakomelingen het werk voor hen doen. We moeten niet verbaasd staan als Lucifer alle beschikbare middelen gebruikt om te voorkomen dat deze mensen een tempel krijgen. Door eeuwen van lijden heen zijn de mensen over het algemeen niet verbitterd geraakt. Ze zijn nederig, staan open en ze zijn godsdienstig. Ze kennen de Schriften en de stem van de Herder. Ik heb vertrouwen in hun geloof. Ik weet dat de Heiland de mensen in Afrika liefheeft. Daarom geef ik vers 33 van afdeling 121 in de Leer en Verbonden vrij weer: 'De mens zou evengoed zijn nietige arm kunnen uitstrekken om de [Kongo] in haar aangewezen loop te stuiten, of haar stroomopwaarts te wenden, als om de Almachtige te verhinderen [een tempel voor de Afrikaanse heiligen der laatste dagen te bouwen].' De Heiland heeft gezegd: 'Ik zal niet toestaan dat [de vijand] mijn werk teniet doe[t]; ja, Ik zal hun tonen, dat mijn wijsheid de geslepenheid van de duivel te boven gaat' (LV 10:43). Het was inspirerend om te zien hoe de Heer de krachten bundelt die zullen leiden tot een onvermijdelijke overwinning. Er zal in West-Afrika een tempel komen. De afgelopen week reden we weer van Provo naar Bountiful. Bij ons vertrek uit Provo konden we de tempel op de heuvel zien. Voordat die uit het zicht was, zagen we de Mount Timpanogos-tempel, vervolgens de Jordan River-tempel, gevolgd door de Salt Lake-tempel. En onmiddellijk daarna zagen we de Bountiful-tempel als een juweel boven die stad oprijzen. Ik dacht weer aan de vraag van mijn dochter: 'Pap, als jij de tempel ziet, krijg je dan een goed gevoel?' Ik besefte dat het volmondige antwoord is: 'Ja, als ik een tempel zie, krijg ik een heerlijk gevoel.' Maar mijn hart doet pijn als ik denk aan onze Afrikaanse broeders en zusters die hun hele leven nog geen tempel gezien hebben. Ik hoop en bid dat we de zegeningen van de tempel nooit als vanzelfsprekend zullen beschouwen. Ik heb ook een gebed in mijn hart voor West-Afrika en elke andere plaats in de wereld waar de heiligen door invloeden van buitenaf zich niet kunnen verheugen in de zegeningen van een tempel. Ik getuig van de goddelijke aard van dit werk. Jezus is de Christus. Hij staat aan het hoofd van deze kerk en bestuurt de opbouw van zijn koninkrijk op aarde. Wij zijn getuige van wonderen en daarom kan ik getuigen dat zij niet hebben opgehouden. In de naam van Jezus Christus. Amen.