Omdat mijn Vader Mij heeft gezonden Ouderling Loren C. Dunn van de Zeventig Een vader slaagt als hij naar voren treedt en zijn verantwoordelijkheid als vader aanvaardt, als hij altijd van zijn gezin houdt, voor hen bidt, voor hen doet wat hij kan en het nooit opgeeft. Vorige week bevond ik mij in een heel drukke luchthaven en daar, temidden van een heleboel mensen die hun vliegtuig wilden halen, zat een vader geknield naast zijn zoontje en voerde hem geduldig een ijsje, want hij was nog te klein om het zelf vast te houden. Het jochie had hulp nodig omdat zijn skipak, dat hem weliswaar lekker warm hield, hem belette om zijn armen te buigen. Wat een goede vader! dacht ik bij mezelf. Er zou geen enkel woord meer voor ons moeten betekenen dan de woorden 'vader' of 'moeder'. Ik wil vandaag over het woord 'vader' spreken. De vraag is niet alleen wat een goede vader is. Daar is meer dan genoeg over geschreven en veel advies over gegeven, ook tijdens deze conferentie. Ik wil echter spreken over onze toewijding als een goede vader. De geschiedenis van het evangelie van Jezus Christus, vanaf Adam en Eva tot in onze tijd, heeft veel te maken met vader, moeder en gezin. Op de eerste bladzijden van het Boek van Mormon zien we hoe de profeet Nephi, in zijn verslag van de beproevingen en zegeningen in zijn tijd, eerst zijn vader eer bewijst: 'Ik, Nephi, uit eerzame ouders geboren en daarom enigermate in al de geleerdheid van mijn vader onderwezen, heb in mijn leven veel lijden ondergaan; niettemin heeft de Here mij gedurende mijn gehele leven rijk gezegend, want Hij heeft mij zijn goedheid en verborgenheden doen kennen; daarom geef ik een verslag van mijn wederwaardigheden in mijn leven.'1 Op dezelfde wijze uitte Enos eerst zijn waardering voor de opvoeding die hij van zijn vader had ontvangen: 'Ziet, ik, Enos, wist dat mijn vader een rechtvaardig man was, want hij onderwees mij in zijn taal, en tevens in de lering en vermaning van de Heer. Gezegend zij de naam mijns Gods daarvoor!'2 Toen de profeet Joseph Smith voor het eerst bezoek van de engel Moroni had ontvangen, werd hem opgedragen om het aan zijn vader te vertellen. Die bevestigde daarop dat het waar was en dat Joseph de aanwijzingen van Moroni op moest volgen. Zelfs bij de herstelling van het evangelie scheidde de Heer een zoon niet van zijn rechtschapen vader. Toen de Heiland in 3 Nephi 27 een definitie gaf van de betekenis van het evangelie, zei Hij eenvoudigweg dat Hij was gekomen om het heilsplan uit te voeren en zijn leven ter wille van de mensheid te geven, omdat zijn Vader Hem gezonden had. De liefde tussen Vader en Zoon was zo volmaakt dat de Heiland die als eerste reden noemde voor zijn geboorte op aarde en zijn lijden voor ons in de hof van Getsemane en aan het kruis. De bedoeling van het evangelie is dat wij leren wat we als vader of moeder moeten doen. En het lijkt mij toe dat wij, als het gezin intact is, best veel goeds tot stand kunnen brengen en daarbij als eerste reden mogen opgeven 'omdat mijn Vader mij heeft gezonden'3 of omdat een vader de weg heeft gewezen. Ik heb het voorrecht gehad om meer dan dertig jaar met de zendelingen van de kerk samen te werken en ik weet dat velen van hen die eerste onzekere minuten, uren en dagen van hun zending overleefd hebben vanwege hun vader of moeder. Ik herinner me de ervaring van een jongeman die, net als zijn vader, op de boerderij was opgegroeid. Toen de jongen op zending kwam, was alles heel vreemd voor hem. Veel te veel mensen en niet genoeg open velden. Hij wilde het liefst terug naar huis. Tenslotte liet de zendingspresident hem zijn vader bellen. De vader luisterde geduldig toen zijn zoon vertelde hoeveel heimwee hij had en vervolgens sprak hij hem toe op een manier die zijn zoon kon begrijpen. Toen ik het hoorde, moest ik glimlachen. Hij zei flink maar liefdevol: 'Jongen, wees sterk als een cowboy!' De zoon wist precies wat dat betekende en hij houdt nu vol en begint de geest van zijn zending te voelen. Hij weet dat zijn vader vertrouwen in hem heeft. Talloze jonge mensen hebben het niet opgegeven en zijn niet naar huis gegaan bij hun eerste dagen van huis of op kamers dankzij de goede invloed van hun vader en moeder. Zo'n 32 jaar geleden zat ik tegenover president David O. McKay en werd voor deze taak geroepen. Ik herinner me dat hij met me besprak wat er van mij verwacht werd. En toen gaf hij me de opdracht om te dienen en mijn roeping zo te vervullen als mijn eigen vader het graag zou zien. Dat was een uitdaging waar ik de rest van mijn leven aan zou kunnen werken. President McKay kende mijn vader. Mijn vader was twintig jaar lang ringpresident, en voor mij was hij een van de grootste mannen die ik kende. Mijn eerste benul van wat ik voor mijn vader betekende en van het werkelijke bestaan van de Heiland, kreeg ik door de manier waarop hij tijdens het gezinsgebed voor ons bad. Er zijn natuurlijk uitzonderingen, zoals de dood en andere ernstige omstandigheden, maar wat we vandaag de dag nodig hebben, zijn vaders die zich toewijden aan het vaderschap. Wat dat ook vergt. U moet de verantwoordelijkheid op u nemen en daarnaar leven, zodat u een anker wordt voor al uw nakomelingen. Als u dat voorbeeld in uw leven niet hebt genoten, doe dan uw best en laat dat nu gevormd worden; en besluit dat u in ieder geval dat voorbeeld zult zijn, als niemand anders het kan. Als uw gezin niet goed functioneert, begin dan bij uzelf. President Harold B. Lee heeft gezegd dat het keren van het hart van de kinderen tot hun vaders en van de vaders tot hun kinderen niet alleen een opdracht voor het werk voor de doden was, maar dat het ook van toepassing is op de levenden en aangeeft hoe belangrijk het is om onze gezinsbanden in dit leven intact te houden.4 Ik sluit met de woorden van de dichter Edgar A. Guest in een gedicht over een heel gewone man en zijn gezin. De laatste woorden van het gedicht zijn: '(. . .) Dit was zijn lof, zo men lof heeft gevraagd: als vader was hij geslaagd.'5 Een vader slaagt als hij naar voren treedt en zijn verantwoordelijkheid als vader aanvaardt, als hij altijd van zijn gezin houdt, voor hen bidt, voor hen doet wat hij kan en het nooit opgeeft. Moge de naam van onze Vader in de hemel bij ons allen thuis met eerbied genoemd worden. Moge de naam 'vader' een klank van liefde en vertrouwen hebben waardoor vrede, hoop en rechtschapen vastberadenheid teweeg worden gebracht. Nu wil ik getuigen van de waarheid van dit werk, als toevoeging op wat er al vanaf dit spreekgestoelte gezegd is tijdens deze fijne conferentie. Het komt mij voor alsof ik bij de profeet Joseph Smith gestaan heb toen de Vader en de Zoon aan hem verschenen zijn in het heilige bos; alsof ik samen met de heiligen in Kirtland in de tempel van de Heer gezeten heb toen die aanvaard en ingewijd werd; alsof ik mijn verbonden in Nauvoo heb ontvangen; alsof ik in Winter Quarters bij het graf van een dierbare geknield heb; alsof ik ook mijn arm omhoog heb gestoken om Brigham Young als president van de kerk mijn steun te verlenen; alsof ik met broeder Brigham op Ensign Peak gestaan heb, op de dag na aankomst in de Salt Lake Valley, toen hij over de vlakte keek die hij al door openbaring gezien had en door die belevenis wist waar de tempel gebouwd moest worden. Ik weet dat dit werk waar is. Ik weet dat Jezus onze Verlosser en Heiland is, dat de profeet Joseph Smith heeft gezien wat hij heeft verklaard te hebben gezien, dat Gordon B. Hinckley tegenwoordig de sleutels van dit grote werk draagt, en dat dit het evangelie van Jezus Christus is. In de naam van Jezus Christus. Amen. NOTEN 1. 1 Nephi 1:1. 2. Enos 1:1. 3. 3 Nephi 27:13 4. Harold B. Lee, 'Preparing to Meet the Lord', Improvement Era, februari 1965, blz. 123­124. 5. 'Old Man Green', in Collected Verse of Edgar A. Guest, (1934), blz. 560.