Pal staan Bisschop H. David Burton Presiderende bisschop 'Jezus Christus is ons volmaakte voorbeeld van iemand die altijd pal stond. Hij is de verpersoonlijking van integriteit, kracht en moed.' Een wijs man gaf vaak het volgende, eenvoudige advies: 'David, sta pal'. Mijn vader verwachtte niet dat ik langer zou worden of op mijn tenen ging staan, maar hij bedoelde dat ik moedig de juiste beslissing moest nemen, zonder principes aan de kant te zetten, zonder geestelijke normen te negeren, en zonder verantwoordelijkheid te ontlopen. Als ik zijn advies opvolgde, ging het goed in mijn leven. Als ik niet pal stond, was het leven meestal onprettig. Ik vroeg onlangs aan mijn twee kleinzoons wat zij zouden doen als onze hemelse Vader aan hen zou vragen om pal te staan. De een ging automatisch op zijn tenen staan, maar allebei zeiden ze: 'Hij wil dat wij het goede kiezen.' Na de diepe ellende en opschudding van 11 september staan mannen, vrouwen en landen pal. Vijanden en vrienden komen samen om tegen een gezamenlijke vijand te strijden. Overal is buitengewoon moedig gedrag waar te nemen. De humanitaire hulpverlening is onmetelijk. Ongeacht ras of godsdienst hebben mensen hulp aan de slachtoffers en hun familieleden gegeven. Ontelbare gebeden zijn uitgesproken. De macht van het goede staat pal tegen de macht van het kwaad en zinloos geweld. Er wordt wel gezegd dat iemand die geen partij kiest, ooit een keer een keus zal moeten doen. Als we tot nu toe moeite hebben gehad om partij te kiezen, wordt het nu tijd dat we de moed verzamelen om pal te staan voor rechtschapenheid en zonde te vermijden. Het leven, de bediening en de leringen van onze Heiland, Jezus Christus, zijn een voorbeeld voor ons eigen leven. Jezus Christus is ons volmaakte voorbeeld van iemand die altijd pal stond. Hij is de verpersoonlijking van integriteit, kracht en moed. Ik wil drie voorbeelden uit de bediening van de Heiland gebruiken. Ten eerste, na zijn doop werd Jezus geïnspireerd om Zich af te zonderen en met zijn Vader te communiceren. Veertig dagen lang at Hij niet om zijn lichaam aan zijn goddelijke geest te onderwerpen. In zijn verzwakte toestand werd Hij door de verzoeker bezocht, die Hem aanspoorde om zijn grote macht te gebruiken en uitzonderlijke prestaties te verrichten. Toen de verzoeker voorstelde om stenen in brood te veranderen, zodat Hij zijn honger kon stillen, stond de Heiland pal door te zeggen: 'Er staat geschreven: Niet alleen van brood zal de mens leven, maar van alle woord, dat uit de mond Gods uitgaat' (Matteüs 4:4). Op de uitnodiging om Zich van de tempel af te werpen en door de engelen gered te worden, zei Hij: 'Gij zult de Here, uw God, niet verzoeken' (Matteüs 4:7). En op het voorstel om Zich neder te werpen en de duivel te aanbidden, in ruil voor de rijkdom en de eer van de wereld, antwoordde Hij moedig: 'De Here, uw God, zult gij aanbidden en Hem alleen dienen' (Matteüs 4:10). De verleider zet zijn sluwheden onverminderd voort. Door het streven naar wereldse goederen verwaarlozen sommige mensen hun principes. De mens is vaak niet in staat om onderscheid te maken tussen behoeften en wensen. Gezinnen lijden door het gebrek aan genegenheid, erkenning en leiderschap van de ouders. Velen gebruiken onethische, onzedelijke en vaak illegale methoden om steeds meer goederen te verwerven. Als u verstrikt bent geraakt in het streven om goederen te verwerven, wordt het nu tijd om moedig pal te staan. Als u liever goederen hebt dan de liefde van God, wordt het nu tijd om pal te staan. Als u bent gezegend met een overvloed, wordt het nu tijd om pal te staan en behoeftigen in uw overvloed te laten delen. Het tweede voorbeeld — de Heiland riep zijn volgelingen een keer bijeen en zei: 'Hoort en verstaat! Niet wat de mond binnengaat, maakt de mens onrein, maar wat de mond uitkomt, dat maakt de mens onrein' (Matteüs 15:10–11). Veel mensen gebruiken de naam van God ijdel in hun dagelijks taalgebruik. Onder onze jongeren wordt vulgaire en ruwe taal gemakkelijk gebruikt om hun gevoelens tot uitdrukking te brengen. Jonge vrienden, nu is het tijd om pal te staan en deze woorden uit je vocabulaire te verwijderen. Jullie weten welke woorden ik bedoel. Helaas hoor je ze overal om je heen — op school, in muziek en tijdens sportevenementen. Is er moed voor nodig om pal te staan? Uiteraard. Kun je die moed verzamelen? Natuurlijk. Vraag om kracht van je hemelse Vader om die zwakheid te overwinnen. De Heiland heeft gezegd: 'Bid altijd, en Ik zal mijn Geest op u uitstorten, en groot zal uw zegen zijn' (LV 19:38). Er wordt gezegd: 'De grootste hoogten zijn op onze knieën te bereiken.' ('New EraPoster: Standing Tall',New Era, oktober 2001, blz. 19.) Vloeken en schelden is niet verheffend, maar ontheiligend. Mijn vrouw en ik hebben honderden sportevenementen van jongeren bijgewoond. Te vaak horen we trainers en andere volwassenen schelden of vloeken, terwijl ze een voorbeeld zouden moeten zijn. Volwassenen moeten pal staan en ruwe en ongepaste taal mijden. U hebt de volgende zinsnede weleens gehoord: 'Uw daden zijn zo luid, dat ik uw woorden niet kan horen'. Onze daden spreken boekdelen over ons. Wij moeten de raad van de profeten opvolgen en ons fatsoenlijk kleden. 'Onfatsoenlijke kleding omvat korte broeken en rokken; strakke kleding, truitjes die de navel niet bedekken, en andere onthullende kledij.' (Voor de kracht van de jeugd[2001], blz. 12.) Kleding die fatsoenlijk, netjes en schoon is, is opbouwend. Onfatsoenlijke kleding is onterend. Als u ook maar enigszins twijfelt, vraag uzelf dan af: 'Zou ik mij op mijn gemak voelen als de Heer voor me stond?' Moeders, u bent het beste in staat om hier ons voorbeeld en geweten in te zijn. Maar vergeet niet dat jongeren schijnheiligheid net zo makkelijk kunnen ruiken als de geur van versgebakken brood. Ouders, adviseer uw zoons en dochters om pal te staan tegen onzedelijkheid, en voeg u zelf ook bij hen. Ten derde, u zult zich herinneren dat de Heiland als antwoord op de vraag van de wetgeleerde wie zijn naaste was de gelijkenis van de barmhartige Samaritaan vertelde. Hij zei dat een man tijdens zijn reis van Jeruzalem naar Jericho beroofd, mishandeld en voor dood achtergelaten werd. Eerst kwam er een priester langs, die zich van hem afkeerde en aan de overkant van de weg doorliep. De volgende persoon die langskwam, verleende ook geen hulp. De derde persoon, een Samaritaan, verbond zijn wonden en regelde dat hij verzorgd werd. Toen vroeg Jezus wie zijn naaste was. De wetgeleerde antwoordde dat de naaste de persoon was die hulp had verleend. De Heiland zei: 'Ga heen, doe gij evenzo.' (Lucas 10:37; zie vss. 30–37.) Als we onze naasten helpen, staan we dan alleen open voor hun behoeften of ook voor hun gevoelens? Is onze naastenliefde selectief en alleen op de leden van onze kerk gericht? Of is die alomvattend, ongeacht geloof, huidskleur of andere ogenschijnlijke verschillen? De Heiland maakte geen onderscheid in de definitie van onzenaaste. Soms wordt ons kerkjargon verkeerd begrepen en lijkt het wel of wij ongevoelig of zelfs laatdunkend zijn ten opzichte van onze naasten. Net als wat ouderling Ballard gisteren zei, ben ik ook geen voorstander van de termniet-lid. Als we andere mensen niet-leden noemen, kunnen zij zich afvragen of wij vinden dat zij geen lid van de samenleving, de stad of de mensheid zijn. We zeggen al snel dat wij anderen in onze omgeving accepteren en erbij betrekken, maar in de ogen van sommige mensen lijkt het erop dat we hen al te vaak nauwelijks tolereren. We kunnen alleen liefde voor onze naasten ontwikkelen als we onszelf en God liefhebben. Laten we pal staan en onze naasten ondubbelzinnig liefhebben en respecteren. Een aantal jaren geleden overleed een goede vriend van de familie. Hij en zijn vrouw gingen af en toe in de bergen wandelen. Op een herfstmiddag beklommen ze een steil bergpad naar een prachtige waterval. Toen ze terugliepen, vroegen verschillende mensen die naar boven gingen: 'Is het de moeite waard?' Onze vriend antwoordde altijd bevestigend. Maar later zeiden ze dat het alleen de moeite waard was als je van frisse lucht, bergen, lichaamsbeweging en liefdevol gezelschap houdt. Als de invloed en druk van anderen en de behoefte om geaccepteerd te worden groot is, kunnen sommige mensen zich afvragen: 'Is het de moeite waard om pal te staan?' Op die vraag antwoord ik: 'Als u het eeuwige leven belangrijk vindt en als u ware vreugde wilt ervaren, dan is pal staan de vereiste vastberadenheid en onvermoeibare dagelijkse inspanning waard.' Ik bid dat wij allemaal pal aan de kant van de rechtschapenheid staan, in de naam van onze Heer en Meester, Jezus Christus. Amen.