Jullie licht in de wildernis Sharon G. Larsen Tweede raadgeefster in het algemeen presidium jongevrouwen Houd je ogen gericht op je doel ( . . . ) en bewandel het rechte en nauwe pad van de Zoon, de Zoon van God. Wat zou je ervan vinden, in aanmerking genomen wat je wel en niet weet, om acht jaar in de wildernis te kamperen -- zonder uitstapjes naar de stad, zonder licht, en zelfs zonder vuur? Dat maakten vader Lehi en zijn familie mee toen de Heer zei dat ze Jeruzalem moesten verlaten. Ik wed dat er wel wat gemopperd zou worden -- en dat er weinig vrijwilligers zouden zijn! Ongetwijfeld waren er ook jongevrouwen zoals jullie op die lange tocht. De Heer waarschuwde dat ze geen vuur mochten maken. Daarna zei Hij: 'Ik zal u ( . . . ) tot een licht zijn in de wildernis; en Ik zal de weg voor u bereiden, indien gij mijn geboden zult onderhouden; ( . . . ) gij [zult] naar het beloofde land worden geleid en ( . . . ) gij [zult] weten, dat gij door Mij wordt geleid' (1 Nephi 17:13). Jullie zullen allemaal een beloofd land moeten hebben waar jullie graag naartoe willen, en jullie kunnen je eigen licht hebben in de wildernis die voor jongeren van deze tijd een uitdaging vormt. Dat licht wordt ontstoken met grote liefde, de liefde van de Heer voor ieder van zijn kinderen, en vooral voor jonge mensen. De Heer weet dat jullie met problemen en verleidingen kampen, en Hij zorgt voor het licht dat je hart, je verstand en je geest verlicht. Hij heeft gezegd dat zijn woord waarheid is, dat waarheid licht is, en dat het licht de Geest van Jezus Christus is (zie LV 84:45). Sunny is een uitwisselingsstudente uit Korea. Ze woont in een vreemd, nieuw land met een nieuwe taal en in een nieuw gezin. Het was moeilijk op school en ze had geen vriendinnen om mee te eten of te praten of om naar de activiteiten op school te gaan. Ze zei: 'Ik voelde me zo ellendig. Toen moest ik aan bidden denken. Ik had er niet aan gedacht om onze hemelse Vader om hulp, troost en zelfvertrouwen te vragen. Toen ben ik elke morgen vóór school in het Boek van Mormon gaan lezen en gaan bidden. Op school werd het een stuk gemakkelijker. Ik was zo verbaasd dat ik het allemaal beter begreep! Ik had het gevoel dat iemand me hielp bij mijn studie.' (Brief in het archief van het kantoor van de jongevrouwenorganisatie.) Jullie weten toch dat door gebed het licht aangaat? Als je gebed tot een gewoonte maakt, ga je lopen in het licht op het enge en nauwe pad. Toen ik ongeveer zo oud was als jullie, heb ik gemerkt hoe belangrijk een eng, nauw pad is en hoe moeilijk het was om erop te blijven. Ik ben opgegroeid in een heel klein plaatsje aan de voet aan de Canadese Rocky Mountains. Mijn vader was boer, en ik heb leren werken! Elk zomer reed ik voor hem op de tractor, maaide en harkte ik hooi bij elkaar, sleepte ik met hooibalen en ploegde ik de akkers. Ik herinner me nog dat ik voor het eerst leerde ploegen en een akker bewerken. Mijn vader legde uit hoe belangrijk het was om rechte voren of een rechte lijn te ploegen. Als je het kronkelig deed, zou je plekken missen en zou het onkruid de overhand krijgen. Hij zei: 'Als je je blik gevestigd houdt op een hek aan de overkant van de akker en dat als oriëntatiepunt houdt, maak je rechte voren. Laat je er door oneffenheden niet van weerhouden. Als je niet verder kijkt dan de neus van de tractor zullen de oneffenheden je van de rechte lijn afbrengen en ga je slingeren.' En hij liet het verder aan mij over. Ik herinner me dat ik met het hek aan de overkant in het vizier diverse voren trok, en daarna begon te zingen om de tijd te doden. Ik zong elk lied dat ik kende, en wat ik niet kende, verzon ik. Ik zong uit volle borst en had het naar mijn zin, toen ik mijn vader naar me toe zag komen. Ik zette de tractor stil en hij zei: 'Kun jij me vertellen wat er met de rechte lijnen gebeurd is?' Ik zei: 'Wat bedoelt u?' Hij zei: 'Kijk eens naar die lijn. De eerste voren waren recht, maar je vergat blijkbaar op te letten waar je ploegde. Je hebt niet meer naar het hek aan de overkant gekeken -- dat was je doel. Zie je dat je steeds een beetje meer bent gaan slingeren en dat er nu grote stukken niet zijn geploegd?' Hij klom op de tractor en reed een paar keer op en neer om de lijnen recht te maken. Toen hij eraf sprong om het mij nog eens te laten proberen, zei hij: 'Sharon, kijk altijd goed waar je heen gaat.' Als de spanningen van de wereld ons lijken te overweldigen en we in de verleiding komen om wat we het meest nodig hebben op te geven voor wat we op dit moment willen, is het moeilijk om op te letten, om verder te kijken dan onze neus lang is, om verder te kijken dan die van de tractor. Het oneffen terrein, overreding van vriendinnen die het naar hun zin lijken te hebben, kan ons van onze koers afbrengen. Maar het licht waardoor we op het rechte pad kunnen blijven lijkt op het oriëntatiepunt aan de overkant van de akker. Als we dan weleens afgeleid en verleid worden, zal de Heer er zijn om ons weer op koers te brengen. Je kunt vanuit het duister in het licht komen, in zijn licht. Een jonge vriend die niet begreep hoe belangrijk het is om het licht, de Geest, te hebben, probeerde me uit te leggen waarom het volgens hem belangrijk was om een paar recente platvloerse en gewelddadige films te zien. Hij zei: 'Als je die dingen niet ziet, ben je naïef en niet op de hoogte, en zal er misbruik van je worden gemaakt.' Ik vroeg mijn jonge vriend: 'Zou jij liever jezelf blootstellen aan wat de wereld te bieden heeft om op de hoogte te zijn, en dan in je eentje beslissingen moeten maken, of zou je kiezen voor de leiding van de Heer en een leven leiden vol met zoveel licht, waarheid en goedheid dat er geen plaats is voor duisternis?' Je kunt niet tegelijkertijd in het licht en in het donker zijn. Dat licht wordt gesymboliseerd door de toorts van de jongevrouwen. De toorts die jullie dragen met je profiel in de vlam ervan kan jouw verlangen aanwakkeren om voor waarheid en recht te staan. Het herinnert je eraan dat Christus jouw licht is en dat Hij je de weg zal wijzen in gelukkige tijden en in donkere mist. Je hoeft je nooit alleen of verlaten te voelen. Emily, een klaspresidente lauwermeisjes die wilde weten wie volgens de Heer haar raadgeefster moest worden, beschrijft hoe dat licht aanvoelt. Ze zei: 'Ik bad over een bepaald meisje, en ik kreeg zo'n duidelijke openbaring -- alsof je hart en je verstand met elkaar verbonden worden, en dan is alles zo duidelijk. Zo wist ik zonder twijfel dat zij mijn raadgeefster zou worden.' (Brief in het archief van het kantoor van de jongevrouwenorganisatie.) Door gebed verbinden we ons met Gods macht die leidt tot liefde en dienstbetoon, tot opoffering en vergroting van je eigen capaciteiten. De broeder van Jared in het Boek van Mormon wist hiervan. Hij had onder leiding van de Heer acht boten of schepen gebouwd, maar ze hadden er geen licht. Hij riep de Heer aan om hulp (en dat kunnen wij ook doen). Maar het antwoord kwam niet zoals hij verwachtte. De Heer had die boten gemakkelijk van licht kunnen voorzien, maar Hij wilde het licht -- het licht van de Geest -- in de broeder van Jared. Wat zou de broeder van Jared gedaan hebben vanaf de tijd dat hij zich realiseerde dat de Heer hem geen zaklantaarn zou geven, tot aan het moment dat hij zestien stenen uithakte en aan de Heer vroeg ze aan te raken en licht te geven? Ik denk dat hij deed wat Sunny, Kim en Emily deden -- vasten, bidden, nadenken, in zijn Schriften lezen, helpen, liefhebben en proberen gehoorzaam te zijn zodat hij de Geest, het licht had, om hem te leiden. Omdat de broeder van Jared alles deed wat hij kon bedenken, hard werkte en alle beschikbare middelen gebruikte -- vooral geloof in de Heer -- ging hij met zijn voorstel weer naar de Heer, en zijn inspanningen waren genoeg. De Heer raakte die zestien stenen aan en er was licht (zie Ether 2:18­25; 3:1­6). Er zijn altijd oplossingen. Veel jongevrouwen volgen dat licht, en de Heer zegent hen. Luister naar het getuigenis van een paar jongevrouwen die de Heer hun licht laten zijn: [Verschillende jongevrouwen geven hun getuigen die vooraf waren vastgelegd op video.] Laat de Heer jullie licht zijn. Laat Hem je de weg bereiden naar je beloofde land. 'Er is ( . . . ) geen leven zo donker [of] Hij kan het verlichten.' (Sam Cardon en Steven K. Jones, 'Come unto Him', New Era, april 1995, blz. 10.) Je hoeft geen profeet te zijn als Lehi of de broeder van Jared. Wees gewoon jezelf -- honger en dorst naar gerechtigheid. Vertrouw op Hem. Houd je ogen gericht op je doel aan de overkant van de akker en bewandel het rechte 0en nauwe pad van de Zoon, de Zoon van God. Ik getuig van het licht en de Geest van Jezus Christus. De Heer is mijn Licht, mijn eeuwige goed. Zijn vlek'loos gezicht kent glans slechts en gloed. Hij is mijn Behouder, mijn koninklijk Hoofd, zijn eernaam word' immer verhoogd en geloofd (lofzang 57). In de naam van Jezus Christus. Amen.