President Gordon B. Hinckley
( . . . ) mijn uitdaging, mijn gebed voor u [is] dat u uzelf opnieuw toewijdt aan de versterking van uw gezin.
Lieve zusters, ik wil u eerst zeggen hoezeer wij de vrouwen van deze kerk waarderen. U maakt er een belangrijk deel van uit, een hoogst belangrijk deel. Zonder u zouden wij niet goed kunnen functioneren.
U inspireert. U zorgt voor evenwicht. U bent een belangrijke bron van geloof en goede werken. U bent een anker van toewijding, trouw, bekwaamheid. Niemand kan ontkennen wat een grote rol u speelt in de voortgang van dit werk op aarde. U geeft les in de organisaties, en dat doet u heel goed. Uw voorbereiding is een voorbeeld voor ons allemaal. U maakt allemaal deel uit van die grote onderneming, de zustershulpvereniging, een grote familie, meer dan vier miljoen zusters sterk. In uw wereldwijde ledental ligt de kracht om onmetelijk veel goeds tot stand te brengen.
U houdt het gezin bij elkaar. U bemoedigt uw echtgenoot. U onderricht en voedt uw kinderen in het geloof. Voor sommigen onder u is het leven moeilijk, bitter zelfs. Maar u klaagt zo weinig en doet zo ontzettend veel. Wat zijn wij u veel verschuldigd!
In een toespraak voor de ZHV heeft president Joseph F. Smith eens gezegd:
Deze organisatie is van goddelijke oorsprong, met goddelijk gezag, van godswege ingesteld, en met de opdracht van God om te werken aan de verlossing van de zielen van mensen. Daarom bestaat er geen organisatie die ermee te vergelijken is ( . . . ) die dezelfde plaats kan innemen ( . . . ).
Stel de zustershulpvereniging op de eerste plaats, maak haar belangrijk, maak haar tot de hoogste, beste en meest oprechte organisatie ter wereld. U bent daartoe geroepen door de stem van de profeet van God, om te worden tot de grootste en de beste, de zuiverste vereniging, toegewijd aan wat goed is ( . . . ) (Notulen van het algemeen bestuur van de ZHV, 17 maart 1914, Historical Department Archives, The Church of Jesus Christ of Latter Day Saints, 5456).
Wat een uitdaging! Bij het huwelijk van elk van onze dochters en kleindochters heeft mijn vrouw een bijzonder geschenk aangeboden. Geen stofzuiger of serviesgoed of iets dergelijks. Het is een overzicht van zeven generaties van haar moeders kant, prachtig ingelijst. Het is samengesteld met behulp van foto's van haar bet-overgrootmoeder, haar overgrootmoeder, haar grootmoeder, haar moeder, van zichzelf en van haar pas getrouwde kleinkind.
Iedere vrouw op dat overzicht van zeven generaties heeft werk verricht in de ZHV, of doet dat nog. Dat prachtige, familiehistorisch overzicht wordt tot een altijd aanwezige geheugensteun voor de jongeren, die ze herinnert aan hun grote verantwoordelijkheid, aan hun belangrijke taak om de traditie van hun moeders en grootmoeders voort te zetten en hun diensten te verlenen in de ZHV.
U en de zusters die u zijn voorgegaan, hebben gewandeld in het licht van de Heer. Vanaf het begin is uw belangrijkste taak geweest erop toe te zien dat niemand honger lijdt, dat niemand armoedig gekleed rondloopt, dat niemand het zonder behuizing moet doen. Het is uw taak geweest, en is dat nog, uw zusters te bezoeken, waar ze zich ook mogen bevinden, ze de nodige bemoediging te geven, ze de zekerheid te geven van uw liefde, zorg en belangstelling. Het is uw taak geweest, en is dat nog, de sluier van duisternis weg te nemen voor de degenen die niet kunnen lezen en schrijven, en, door ze te leren lezen en schrijven, het licht van inzicht in hun leven te brengen.
U bent in de gelegenheid geweest, en bent dat nog steeds, om met elkaar om te gaan als zusters die van elkaar houden en elkaar respecteren, om de zegeningen van plezierige omgang met elkaar te brengen in het leven van de tienduizenden die, zonder u, in heel grauwe en eenzame omstandigheden zouden blijven verkeren.
Gisterenavond heb ik een boek van de plank genomen. Nogmaals heb ik gelezen over het leven van Mary Fielding Smith, de vrouw van Hyrum Smith, schoonzuster van Joseph Smith, moeder en grootmoeder van twee presidenten van de kerk. Als bekeerlinge, oorspronkelijk uit Engeland, kwam ze later, toen ze achter in de dertig was, uit Canada naar Nauvoo. Daar ontmoette ze en trouwde ze Hyrum Smith, die na de dood van zijn eerste vrouw met zes kinderen was achtergebleven.
Mary hield van hem en bracht een nieuwe dimensie in zijn leven. Gedurende dat proces zette ze een koers uit die haar geluk bracht, gevolgd door onmetelijk verdriet, want ze kreeg de schrikwekkende en verschrikkelijke taak om van Nauvoo via Iowa naar Winter Quarters te trekken, en in 1848 de lange weg naar de Salt Lake Valley af te leggen. Ze was op toen ze 51 was, vermoeid van de strijd, en overleed op 21 september 1852.
Haar leven is de belichaming van de ZHV-vrouw in die tijd. In feite zijn een aantal van haar ervaringen voorafgegaan aan de organisatie van de vereniging in 1842.
Mary's zoon, Joseph, is geboren op het moment dat haar echtgenoot werd weggerukt door de bende die destijds Far West terroriseerde. Hyrum en de profeet Joseph werden naar Liberty (Missouri) overgebracht, waar ze gevangen werden gezet. Gedwongen door het uitroeiïngsbevel van gouverneur Lilburn W. Boggs, verliet ze Missouri met de stiefkinderen voor wie ze de zorg op zich genomen had, en met haar eigen zoon. Haar zuster, Mercy, legde Mary, die ernstig ziek was, op een bed in de laadbak van een wagen, met haar baby naast zich.
In februari 1839, toen de winter nog heerste, trokken zij dwars door de staat en over de Mississippi naar Quincy (Illinois) in een wagen zonder vering zodat elke bobbel pijn veroorzaakte.
Toen haar man en de profeet uit de gevangenis van Liberty ontsnapten en naar Quincy kwamen, werd het leven weer wat beter. De heiligen trokken naar wat later Nauvoo werd en vestigden hun prachtige stad aan de Mississippi. Maar de vrede was van korte duur. Haar zoontje was nog geen zes, toen er 's nachts op haar raam geklopt werd en een man zei: 'Zuster Smith, uw man is vermoord!'
Joseph F. is nooit vergeten hoe zijn moeder de hele nacht heeft gehuild.
Haar wereld lag in duigen. Ze stond nu alleen voor de zorg van een groot gezin. In de zomer van 1846 zeiden ze hun comfortabele huis vaarwel en voeren op een schuit de Mississippi over. Op eigen initiatief zag ze kans om door onderhandeling en een lening ossen en wagens te bemachtigen.
Tijdens het verblijf in Winter Quarters voer ze met haar broer de Missouri af om voorraden en kleding te kopen. Ze hadden twee wagens, elk met een span ossen. Na een overnachting in een tent ontdekten ze 's morgens dat hun twee beste ossen weg waren. De jonge Joseph en zijn oom zochten de hele ochtend naar de zoekgeraakte dieren. Ze vonden niets. Ontmoedigd ging hij het zijn moeder vertellen. Hun situatie was wanhopig, verschrikkelijk. Toen hij naar haar toe liep, zag hij haar vurig bidden, met de Heer hun probleem bespreken. Toen ze opstond, lag er een glimlach op haar gezicht. Ze zei tegen haar zoon en haar broer dat ze moesten ontbijten en dat zij rond zou kijken. Een beekje volgend, negerend wat een man die in de buurt was tegen haar zei, liep ze vlak langs de oever van de rivier.
Ze stond stil en riep haar zoon en haar broer. Ze wees naar hun ossen die vastgebonden waren aan een paar wilgen in een diep ravijn. De dief, die haar op het verkeerde spoor had willen brengen, was zijn buit kwijt en de ossen waren gered.
Mary's geloof heeft diepe indruk op haar zoon gemaakt. Hij is het nooit vergeten. Hij heeft nooit getwijfeld aan haar innige band met de Heer.
U kent allemaal het verhaal dat een van haar ossen uitgeput op de grond ging liggen toen ze onderweg waren naar deze valleien in het westen. Met een mengeling van wanhoop en eenvoudig geloof zorgde ze voor gewijde olie en vroeg haar broer en een kennis om de os te zalven. Dat deden ze. De os kwam overeind met hernieuwde kracht en droeg ze de rest van hun lange tocht.
Dat eenvoudige en prachtige geloof was kenmerkend voor het leven van deze vrouw. Zij wandelde in het licht van de Heer. Ze leefde naar dat licht. Het leidde haar in alles wat ze deed. Het werd het licht waarop ze zich oriënteerde. Zij is het voorbeeld van het geweldige geloof van de vrouwen van deze kerk -- de vrouwen van de ZHV, die in deze tijd op duizenden plaatsen toegewijd het werk van deze opmerkelijke organisatie voortzetten.
Voor u, zusters is er in deze tijd nog een uitdaging bijgekomen. Nooit eerder, althans niet in onze generatie, zijn de krachten van het kwaad zo onbeschaamd, zo brutaal, zo agressief geweest als nu. Zaken waarover we vroeger niet durfden spreken, worden nu steeds onze huiskamers ingestuurd. Alle gevoeligheid wordt terzijde geschoven in de manier waarop verslaggevers en critici met wansmakelijke duidelijkheid spreken over zaken die slechts nieuwsgierigheid kunnen opwekken en tot het kwade leiden.
Sommige mensen die we als onze leiders beschouwden, hebben ons in de steek gelaten. We zijn teleurgesteld en gedesillusioneerd. En wat zij doen is nog maar het topje van de ijsberg. Onder dat topje bevindt zich een grote hoeveelheid viezigheid en vuiligheid, losbandig en oneerlijk gedrag.
Daar is een reden voor. Ik kan dat eenvoudig beschrijven. Ik denk dat onze problemen, bijna allemaal, thuis hun oorsprong vinden. Als we iets willen veranderen, als we terug willen keren naar de oude, heilige waarden, moet dat in het gezin beginnen. Daar worden waarheid, integriteit en zelfbeheersing aangeleerd en wordt de liefde gevoed.
Het gezin wordt aangevallen. Er gaan zoveel gezinnen ten onder. Waar zijn de vaders die daar met liefde leiding zouden moeten geven? Werkelijk geluk heeft de vrouw die met een goede man getrouwd is, die door hem wordt bemind en die op haar beurt van hem houdt; een man die van zijn kinderen houdt, voor ze zorgt, ze onderricht, leidt, ze vanaf hun geboorte opvoedt en bescherming biedt als de verleidingen van het leven op hun pad komen.
Thuis leren we de waarden die ons in ons leven tot richtsnoer zijn. Het kan daar nog zo eenvoudig zijn. Het kan in een arme buurt zijn, maar met een goede vader en een goede moeder kan het een plaats zijn waar de kinderen een geweldige opvoeding krijgen. Mijn vrouw vertelt graag over Sam Levenson. Hij heeft over zijn jeugd in een drukke buurt in New York geschreven, waar de omgeving allesbehalve gunstig was. In die armoede voedde zijn moeder haar acht vroegrijpe kinderen op. Hij zei: 'De morele normen in het gezin moesten hoger zijn dan die van de straat. [Zijn moeder zei altijd als ze zich gedroegen zoals dat op straat gebruikelijk was]: "Jullie zijn niet op straat; jullie zijn thuis. Dit is geen kelder of een biljartgelegenheid. Hier gedragen we ons als mensen"'.
Als er iemand is die de sombere situatie waarin we verzeild raken, kan veranderen, bent u dat wel. Sta op, o vrouwen van Zion, bied weerstand aan de grote uitdaging die zich aan u voordoet.
Sta boven de smerigheid, de vuiligheid en de verleiding die u omringen.
Mag ik u, alleenstaande vrouwen en ook de gehuwde die werken, een waarschuwend woord toevoegen. U werkt met mannen samen. Steeds vaker nodigt men u uit voor de lunch, om zogenaamd zaken te bespreken. U reist met elkaar. U verblijft in hetzelfde hotel. U werkt samen.
Misschien kunt u dat lang niet altijd vermijden, maar u kunt wel compromitterende situaties vermijden. Doe uw werk, maar raak niet betrokken bij de mannen op uw werk. Word niet de oorzaak van de breuk in het gezin van een andere vrouw. U bent lid van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. U weet wat er van u verwacht wordt. Blijf weg van het verleidelijke. Vermijd het kwade -- of zelfs maar de schijn ervan.
De echtgenotes en moeders onder u zijn het anker van het gezin. U draagt uw kinderen. Wat is dat een geweldige en heilige verantwoordelijkheid. Mij is verteld dat er tussen 1972 en 1990 alleen al in de Verenigde Staten 27 miljoen abortussen hebben plaatsgevonden. Wat gebeurt er toch met het respect voor het menselijk leven? Abortus is een kwaad, grimmig, wezenlijk en weerzinwekkend, en gaat als een vloedgolf over de aarde. Ik smeek de vrouwen van deze kerk het te mijden, erboven te staan, weg te blijven uit die compromitterende situaties die het wenselijk doen lijken. Er kunnen zich omstandigheden voordoen waarin het kan gebeuren, maar dat zijn er weinig, en meestal onwaarschijnlijk. U bent moeders van zoons en dochters van God, hun leven is heilig. Ze beschermen is een van God afkomstige taak die niet licht terzijde kan worden geschoven.
Voed uw huwelijk en werk eraan. Bewaak het en maak het stevig en mooi. Scheidingen worden zo algemeen aanvaard, grijpen zo snel om zich heen, dat, zoals uit onderzoek blijkt, binnen een paar jaar de helft van wie nu getrouwd zijn, zullen scheiden. Dat gebeurt zelfs met wie in het huis van de Heer aan elkaar verzegeld zijn. Het huwelijk is een overeenkomst, een verbond, een samengaan van man en vrouw volgens het plan van de Almachtige. Het kan breekbaar zijn. Het vereist zorg en veel inspanning. Het spijt me te moeten zeggen dat sommige mannen grof zijn, of onvriendelijk, zorgeloos of slecht. Zij verdiepen zich in pornografie en veroorzaken verwoestende situaties voor zichzelf en hun gezin en richten de heiligste relatie die er bestaat te gronde.
Ik heb medelijden met de man die eens in de ogen van een mooie jonge vrouw keek, haar hand vasthield aan het altaar in het huis van de Heer, waarbij ze elkaar heilige en eeuwige beloften deden, maar die door gebrek aan zelfbeheersing geen vooruitgang maakt, vervalt tot lompheid en kwaad, en de relatie die de Heer hem heeft gegeven, verwoest.
Zusters, let goed op uw kinderen. Ze leven in een slechte wereld. Ze worden omringd door kwade machten. Ik ben trots op veel van uw zoons en dochters die een goed leven leiden. Maar ik maak me grote zorgen over vele anderen die zich langzamerhand aan de wereld aanpassen. Voor u, moeders, bestaat er absoluut niets kostbaarders. Uw kinderen zijn het waardevolste wat u nu en in de eeuwigheid zult hebben. U zult werkelijk gelukkig zijn als u oud wordt en ziet dat degenen die u op de wereld heeft gezet, in deugdzaamheid goede normen naleven en integer zijn.
Ik vind dat kinderen opvoeden meer is dan een part-time taak. Ik begrijp dat sommige vrouwen moeten werken, maar ik ben bang dat er veel te veel zijn die alleen werken voor een beetje meer luxe en wat mooier speelgoed.
Als u moet werken, hebt u het zwaarder. U kunt zich niet veroorloven uw kinderen te verwaarlozen. U behoort toezicht te houden op hun studie, op hun werk thuis en daarbuiten, door de verzorging die alleen u goed kunt geven: de liefde, de zegen, de bemoediging en de nabijheid van een moeder.
Overal worden gezinnen uit elkaar gerukt. Verhoudingen in het gezin komen onder druk te staan omdat vrouwen proberen in de drukte van twee voltijdbanen overeind te blijven.
Ik heb vaak de gelegenheid met leiders te spreken die de gang van zaken afkeuren -- benden in de straten van onze steden, kinderen die kinderen om het leven brengen, zich bezighouden met zaken die alleen maar tot de gevangenis of de dood kunnen leiden. We hebben te maken met een overweldigende hoeveelheid kinderen uit moeders zonder echtgenoot. De toekomst van die kinderen is bijna al bedorven vanaf de dag van hun geboorte. Elk gezin heeft een goede vader en een goede moeder nodig.
We kunnen in dit land niet snel genoeg gevangenissen bouwen om in de behoefte te voorzien.
Ik aarzel niet te zeggen dat u, moeders, meer kunt doen om die situatie te veranderen dan welke andere groep ook. Al die problemen hebben hun oorsprong in het gezin. Gebroken gezinnen leiden tot een breuk in de maatschappij.
En daarom, lieve zusters is mijn boodschap, mijn uitdaging, mijn gebed voor u dat u uzelf opnieuw toewijdt aan de versterking van uw gezin.
Drie jaar geleden heb ik in deze bijeenkomst voor het eerst in het openbaar voorgelezen: Het gezin, een proclamatie aan de wereld door het Eerste Presidium en de Raad der Twaalf Apostelen. Ik hoop dat u daar allemaal een exemplaar van heeft en dat u het nu en dan zorgvuldig en in gebed leest. Daarin wordt uitgelegd hoe wij het huwelijk en het gezin zien, een man en een vrouw onder een heilig verbond volgens het eeuwige plan van de Almachtige.
Tot slot wil ik nogmaals benadrukken hoe dankbaar ik ben en hoezeer ik de vrouwen van de kerk en de geweldige zoons en dochters waardeer die u onderricht, oefent, en bijstaat hun plaats in deze wereld in te nemen. Maar die taak zal nooit af zijn. Moge het licht van de Heer over u schijnen. Moge de Heer u zegenen in uw belangrijke en heilige werk.
Ik laat u mijn zegen, mijn getuigenis en mijn liefde. In de naam van de Heer Jezus Christus. Amen.
Previous