Ο γάμος είναι πολύ σημαντικός για το αιώνιο σχέδιό Του ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ ΝΤΕΙΒΙΝΤ ΜΠΕΝΤΝΑΡ Της Απαρτίας των Δώδεκα Αποστόλων Το ιδανικό του γάμου από άποψη διδαχής Η Πρώτη Προεδρία μας έχει συμβουλεύσει με έμφαση να αφιερώσουμε τις καλύτερες προσπάθειές μας για την ενδυνάμωση του γάμου και του σπιτικού. Ποτέ περισσότερο δε χρειαζόταν ο κόσμος από όσο σήμερα μια οδηγία σαν κι αυτή, καθώς η ιερότητα του γάμου βάλλεται και η σπουδαιότητα του σπιτικού υποβιβάζεται. Μολονότι η Εκκλησία και τα προγράμματά της υποστηρίζουν το γάμο και την οικογένεια και γενικά το κατορθώνουν με επιτυχία, θα πρέπει πάντοτε να θυμόμαστε αυτή τη βασική αλήθεια: κανένα άλλο μέσο ή οργάνωση δεν μπορεί να πάρει τη θέση του σπιτικού ή να επιτελέσει τις βασικές του λειτουργίες1. Συνεπώς, σήμερα θα σας μιλήσω καταρχάς ως άνδρες και γυναίκες, ως συζύγους και ως μητέρες και πατέρες — και δευτερευόντως ως ηγέτες ιεροσύνης και βοηθητικών οργανώσεων στην Εκκλησία. Μου έχει ανατεθεί να συζητήσω τον σημαντικό ρόλο του παντοτινού γάμου στο σχέδιο ευδαιμονίας του Επουράνιου Πατέρα μας. Θα επικεντρωθούμε στο ιδανικό του γάμου από άποψη διδαχής. Ελπίδα μου είναι πως μια επανεξέταση των αιώνιων δυνατοτήτων μας και μια υπενθύμιση σχετικά με το ποιοι είμαστε και γιατί είμαστε εδώ στη θνητότητα θα δώσει καθοδήγηση, παρηγοριά και υποστηρικτική ελπίδα για όλους μας, άσχετα με την κατάστασή μας σε ό,τι αφορά το γάμο ή τις παρούσες προσωπικές συνθήκες μας. Η διαφορά ανάμεσα στο ιδανικό του γάμου από άποψη διδαχής και την πραγματικότητα της καθημερινής ζωής μπορεί κατά καιρούς να δείχνει αρκετά μεγάλη, όμως σταδιακά γίνεστε και πράττετε πολύ καλύτερα από όσο πιθανόν νομίζετε. Σας προσκαλώ να έχετε κατά νου τις παρακάτω ερωτήσεις, καθώς συζητάμε τις αρχές που σχετίζονται με τον παντοτινό γάμο. Ερώτηση 1: Προσπαθώ στη ζωή μου, να γίνω καλύτερος/η σύζυγος ή προετοιμάζομαι να γίνω σύζυγος, κατανοώντας και εφαρμόζοντας αυτές τις βασικές αρχές; Ερώτηση 2: Ως ηγέτης ιεροσύνης ή βοηθητικής οργάνωσης, βοηθώ εκείνους που υπηρετώ να κατανοήσουν και να εφαρμόσουν αυτές τις βασικές αρχές και να ενδυναμώσουν έτσι το γάμο και το σπιτικό; Καθώς συλλογιζόμαστε με προσευχή τις ερωτήσεις αυτές και συλλογιζόμαστε τις σχέσεις του γάμου μας και τις ευθύνες μας στην Εκκλησία, δίνω μαρτυρία ότι το Πνεύμα του Κυρίου θα φωτίσει το νου μας και θα μας διδάξει όσα χρειάζεται να κάνουμε και να βελτιωθούμε (βλέπε κατά Ιωάννην 14:26). Γιατί είναι πολύ σημαντικός ο γάμος Στο «Η οικογένεια: Μια επίσημη διακήρυξη προς όλο τον κόσμο», η Πρώτη Προεδρία και το Συμβούλιο των Δώδεκα Αποστόλων διακηρύσσουν «ότι ο γάμος μεταξύ του άνδρα και της γυναίκας έχει ορισθεί από το Θεό προς τους ανθρώπους και ότι η οικογένεια αποτελεί στοιχείο υψίστης σπουδαιότητος στο σχέδιο του Δημιουργού για τον αιώνιο προορισμό των παιδιών Του»2. Αυτή η πρόταση-κλειδί της διακήρυξης μάς διδάσκει πολλά για τη σπουδαιότητα σε ό,τι αφορά τη διδαχή για το γάμο και τονίζει την πρωταρχική σπουδαιότητα του γάμου και της οικογένειας στο σχέδιο του Πατέρα. Ο ενάρετος γάμος είναι μια εντολή και ένα βασικό βήμα στη διαδικασία της δημιουργίας μιας στοργικής οικογενειακής σχέσης, η οποία μπορεί να συνεχιστεί και μετά θάνατο. Δύο συγκλονιστικοί λόγοι διδαχής μας βοηθούν να καταλάβουμε γιατί ο παντοτινός γάμος είναι πολύ σημαντικός στο σχέδιο του Πατέρα. Λόγος 1: Η φύση του άρρενος και του θήλεος πνεύματος συμπληρώνουν και τελειοποιούν το ένα το άλλο και για το λόγο αυτό, άνδρες και γυναίκες προορίζεται να προοδεύουν μαζί προς την υπερύψωση. Η αιώνια φύση και σπουδαιότητα του γάμου μπορεί να κατανοηθεί πλήρως μόνο μέσα στο κυρίαρχο γενικό πλαίσιο του σχεδίου του Πατέρα για τα παιδιά Του. «Όλες οι ανθρώπινες υπάρξεις —άνδρες και γυναίκες— έχουν δημιουργηθεί κατ’ εικόνα του Θεού. Ο κάθε άνθρωπος είναι ένας αγαπημένος γιος-πνεύμα ή κόρη-πνεύμα ουράνιων γονέων και διαθέτει μια θεϊκή φύση και ένα θεϊκό προορισμό»3. Το μεγάλο σχέδιο ευδαιμονίας δίνει τη δυνατότητα στους γιους-πνεύματα και τις κόρες-πνεύματα του Επουράνιου Πατέρα να αποκτήσουν ένα φυσικό σώμα, να έχουν γήινες εμπειρίες και να προαχθούν προς την τελείωση. «Το φύλο είναι ένα σπουδαιότατο χαρακτηριστικό της προγήινης, γήινης και αιώνιας ταυτότητας και σκοπού»4 και σε μεγάλο ποσοστό προσδιορίζει ποιοι είμαστε, γιατί είμαστε εδώ στη γη και τι θα πρέπει να κάνουμε και να γίνουμε. Για θεϊκούς σκοπούς, τα άρρενα και θήλεα πνεύματα είναι διαφορετικά, χαρακτηριστικά και συμπληρώνουν το ένα το άλλο. Όταν δημιουργήθηκε η γη, ο Αδάμ τοποθετήθηκε στον Κήπο της Εδέμ. Ωστόσο, πράγμα σημαντικό, ο Θεός είπε ότι «δεν είναι καλό ο άνθρωπος να είναι μόνος» (Γένεση 2:18, Μωυσή 3:18) και η Εύα έγινε η σύντροφος και η κατάλληλη βοηθός του Αδάμ. Ο μοναδικός συνδυασμός πνευματικών, φυσικών, νοητικών και συναισθηματικών ικανοτήτων, τόσο των αρρένων, όσο και των θηλέων, είναι αναγκαίος για την ολοκλήρωση του σχεδίου της ευδαιμονίας. Μόνοι, ούτε ο άνδρας ούτε η γυναίκα θα μπορούσαν να εκπληρώσουν τους σκοπούς της δημιουργίας του/της. Βάσει θεϊκού σχεδίου, άνδρες και γυναίκες προορίζονται για να προοδεύουν μαζί προς την τελειοποίηση και μια πληρότητα δόξας. Εξαιτίας των ξεχωριστών στοιχείων του χαρακτήρα και των ικανοτήτων τους, άρρενα και θήλεα προσφέρουν το καθένα στη σχέση του γάμου μοναδικές προοπτικές και εμπειρίες. Ο άνδρας και η γυναίκα, συνεισφέρουν διαφορετικά, ωστόσο εξίσου, στο ενιαίο και την ενότητα, κάτι που δεν μπορεί να επιτευχθεί με κανέναν άλλον τρόπο. Ο άνδρας συμπληρώνει και τελειοποιεί τη γυναίκα και η γυναίκα συμπληρώνει και τελειοποιεί τον άνδρα, καθώς μαθαίνουν από κοινού και αμοιβαία ενδυναμώνουν και ευλογούν ο ένας τον άλλο. « Όμως, ούτε ο άνδρας υπάρχει χωρίς τη γυναίκα ούτε η γυναίκα χωρίς τον άνδρα, εν Κυρίω» (Προς Κορινθίους Α΄ 11:11. Η πλάγια γραφή προστέθηκε). Λόγος 2: Βάσει θεϊκού σχεδίου, τόσο ο άνδρας, όσο και η γυναίκα χρειάζονται για να φέρουν παιδιά στη θνητότητα και να δημιουργήσουν τον καλύτερο χώρο για την ανατροφή και το μεγάλωμα των παιδιών. Η εντολή που δόθηκε την αρχαία εποχή στον Αδάμ και την Εύα να πολλαπλασιασθούν και να κατακυριεύσουν τη γη ισχύει και στο παρόν. «Ο Θεός έχει δώσει εντολή να χρησιμοποιούνται οι ιερές δυνάμεις της τεκνοποιίας μόνο μεταξύ ενός άνδρα και μιας γυναίκας, που έχουν τελέσει νόμιμο γάμο ως σύζυγοι… Τα μέσα δια των οποίων δημιουργείται η θνητή ζωή έχουν θεϊκή προέλευση»5. Έτσι, ο γάμος ανάμεσα σε έναν άνδρα και μία γυναίκα είναι ο εξουσιοδοτημένος δίαυλος μέσω του οποίου τα προθνητά πνεύματα εισέρχονται στη θνητότητα. Η απόλυτη σεξουαλική αποχή πριν από το γάμο και η ολοκληρωτική πίστη μέσα στο γάμο προστατεύουν την ιερότητα αυτού του άγιου διαύλου. Ένα σπιτικό με στοργικούς και πιστούς συζύγους είναι ο υπέρτατος χώρος όπου μπορούν να ανατραφούν τα παιδιά με αγάπη και χρηστότητα και όπου μπορούν να καλυφθούν οι πνευματικές και φυσικές ανάγκες των παιδιών. Όπως ακριβώς τα μοναδικά χαρακτηριστικά τόσο των αρρένων, όσο και των θηλέων συμβάλλουν στην ολοκλήρωση της σχέσης του γάμου, έτσι αυτά τα ίδια χαρακτηριστικά είναι ζωτικής σπουδαιότητας για την ανατροφή, γαλούχηση και διδασκαλία των παιδιών. «Τα παιδιά έχουν το δικαίωμα να γεννηθούν από γονείς οι οποίοι έχουν παντρευτεί και να ανατραφούν από έναν πατέρα και μια μητέρα που τιμούν το γαμήλιο όρκο τους εν πλήρει πίστη»6. Κατευθυντήριες αρχές Οι δύο λόγοι διδαχής τους οποίους επανεξετάσαμε, σχετικά με τη σπουδαιότητα του παντοτινού γάμου στο σχέδιο ευδαιμονίας του Πατέρα, υποδηλώνουν κατευθυντήριες αρχές για εκείνους που ετοιμάζονται να παντρευτούν, για εκείνους που είναι παντρεμένοι και για την υπηρέτησή μας στην Εκκλησία. Αρχή 1: Η σπουδαιότητα του παντοτινού γάμου μπορεί να κατανοηθεί πλήρως μόνο μέσα στο γενικό πλαίσιο του σχεδίου ευδαιμονίας του Πατέρα. Συχνά μιλάμε για το γάμο και τον τονίζουμε ως μία θεμελιώδη μονάδα της κοινωνίας, ως το θεμέλιο ενός ισχυρού έθνους και ως ένα ζωτικής σημασίας από κοινωνιολογική και πολιτιστική άποψη θεσμό. Όμως το αποκατεστημένο ευαγγέλιο μας βοηθά να κατανοήσουμε ότι είναι πολλά περισσότερα! Μήπως μιλάμε για γάμο χωρίς να έχουμε διδάξει επαρκώς τη σπουδαιότητα του γάμου στο σχέδιο του Πατέρα; Όταν δίνουμε έμφαση στο γάμο χωρίς να τον συνδέουμε με την απλή και θεμελιώδη διδαχή του σχεδίου ευδαιμονίας, δεν μπορεί να υπάρξει αρκετή καθοδήγηση, προστασία ή ελπίδα σε έναν κόσμο ο οποίος χαρακτηρίζεται όλο και περισσότερο από σύγχυση και ανομία. Θα ήταν καλό να θυμόμαστε όλοι τη διδασκαλία του Άλμα — ότι «ο Θεός έδωσε στα τέκνα των ανθρώπων εντολές αφού τους έκανε γνωστό το σχέδιο λύτρωσης» (Άλμα 12:32. Η πλάγια γραφή προστέθηκε). Ο Πρεσβύτερος Πάρλυ Πρατ εξέφρασε όμορφα τις ευλογίες που έρχονται σε μας καθώς μαθαίνουμε, κατανοούμε και προσπαθούμε να εφαρμόσουμε στη ζωή μας το ιδανικό της διδαχής σχετικά με το γάμο. «Ο Τζόζεφ Σμιθ ήταν εκείνος ο οποίος με δίδαξε πώς να εκτιμώ τις στοργικές σχέσεις του πατέρα και της μητέρας, των συζύγων, του αδελφού και της αδελφής, του γιου και της κόρης. »Από εκείνον ήταν που έμαθα ότι η αγαπημένη σύζυγός μου θα μπορούσε να συνδεθεί σε μένα για τον παρόντα καιρό και την αιωνιότητα· πως τα αγνά συναισθήματα και η στοργή, τα οποία συνέδεσαν με αγάπη τον έναν στον άλλο, προήλθαν από την πηγή της ουράνιας παντοτινής αγάπης… »Είχα αγαπήσει ξανά, όμως δεν ήξερα το γιατί. Όμως τώρα αγαπούσα —με μια αγνότητα— μια ένταση ενός εξυψωμένου, υπερυψωμένου συναισθήματος το οποίο θα ανύψωνε την ψυχή μου από τα πρόσκαιρα πράγματα αυτού του θνητού κόσμου και θα τη διεύρυνε σαν τον ωκεανό… Με δύο λόγια, τώρα μπορούσα να αγαπώ με το πνεύμα αλλά και με την κατανόηση επίσης. »Ωστόσο, εκείνη την εποχή, ο πολυαγαπημένος αδελφός μου, Τζόζεφ Σμιθ, είχε… απλώς ανασηκώσει μια γωνιά του πέπλου και με είχε αφήσει να ρίξω μόνο μια ματιά στην αιωνιότητα»7. Ως άνδρες και γυναίκες, ως σύζυγοι και ως ηγέτες της Εκκλησίας, μπορούμε να δούμε ότι η σπουδαιότητα του παντοτινού γάμου μπορεί να κατανοηθεί μόνο μέσα στο γενικό πλαίσιο του σχεδίου ευδαιμονίας του Πατέρα; Η διδαχή του σχεδίου οδηγεί άνδρες και γυναίκες να ελπίζουν και να προετοιμάζονται για τον παντοτινό γάμο και αυτό νικά τους φόβους, υπερνικά τις αβεβαιότητες που μπορεί να κάνουν κάποια άτομα να καθυστερούν ή να αποφεύγουν το γάμο. Μια σωστή κατανόηση του σχεδίου ενδυναμώνει, επίσης, την αποφασιστικότητά μας να τιμούμε ακλόνητοι τη διαθήκη του παντοτινού γάμου. Τα όσα μαθαίνουμε ως άτομα, η διδασκαλία μας και η μαρτυρία μας τόσο στο σπίτι, όσο και στην Εκκλησία, θα μεγαλυνθούν καθώς συλλογιζόμαστε και κατανοούμε πληρέστερα αυτήν την αλήθεια. Αρχή 2: Ο Σατανάς επιθυμεί όλοι οι άνδρες και οι γυναίκες να είναι δυστυχισμένοι όπως εκείνος. Ο Εωσφόρος επιτίθεται ασταμάτητα και διαστρεβλώνει τις διδαχές που έχουν τη μεγαλύτερη σημασία για εμάς ως άτομα, για τις οικογένειές μας και για τον κόσμο. Πού επικεντρώνει ο ενάντιος τις πιο άμεσες και διαβολικές επιθέσεις του; Ο Σατανάς εργάζεται ακατάπαυστα για να επιφέρει σύγχυση σε ό,τι αφορά την κατανόηση για το φύλο, για να προωθήσει την πρόωρη και μη ενάρετη χρήση της δύναμης δημιουργίας και να εμποδίσει τον ενάρετο γάμο, ακριβώς διότι ο γάμος έχει οριστεί από το Θεό και η οικογένεια αποτελεί στοιχείο ύψιστης σπουδαιότητος στο σχέδιο ευδαιμονίας. Οι επιθέσεις του ενάντιου στον παντοτινό γάμο θα εξακολουθήσουν να εντείνονται, να γίνονται συχνότερες και πιο περίπλοκες. Επειδή σήμερα είμαστε εμπλεγμένοι σε έναν πόλεμο για την ευημερία του γάμου και του σπιτικού, στην τελευταία ανάγνωσή μου του Βιβλίου του Μόρμον έδωσα ιδιαίτερη προσοχή στους τρόπους με τους οποίους προετοιμάστηκαν οι Νεφίτες για τις μάχες τους ενάντια στους Λαμανίτες. Παρατήρησα ότι ο λαός του Νεφί «είχαν υπόψη τους τις διαθέσεις του εχθρού τους και για το λόγο αυτό προετοιμάστηκαν για να τους αντιμετωπίσουν» (Άλμα 2:12. Η πλάγια γραφή προστέθηκε). Καθώς διάβαζα και μελετούσα, έμαθα ότι το να κατανοήσουμε τις διαθέσεις ενός εχθρού είναι το κλειδί για την αποτελεσματική προετοιμασία. Κατά τον ίδιο τρόπο θα πρέπει κι εμείς να συλλογιστούμε τις διαθέσεις του εχθρού μας σε αυτό τον πόλεμο των τελευταίων ημερών. Το σχέδιο του Πατέρα έχει δημιουργηθεί για να προσφέρει καθοδήγηση στα παιδιά Του, να τα βοηθά να γίνουν ευτυχισμένα και να τα φέρει με ασφάλεια πίσω σε Εκείνον. Οι επιθέσεις του Εωσφόρου στο σχέδιο στοχεύουν να προξενήσουν σύγχυση και δυστυχία στους γιους και στις κόρες του Θεού και να σταματήσουν την αιώνια πρόοδό τους. Ο κυρίαρχος σκοπός του πατέρα των ψεμάτων είναι να γίνουμε όλοι «δυστυχισμένοι όπως εκείνος» (Νεφί Β΄ 2:27) και εργάζεται για να διαστρεβλώσει τα στοιχεία του σχεδίου του Πατέρα που μισεί περισσότερο. Ο Σατανάς δεν έχει σώμα, δεν μπορεί να παντρευτεί και δε θα έχει μια οικογένεια. Και προσπαθεί επίμονα να συγχύσει τους ουράνια ορισμένους σκοπούς του φύλου, του γάμου και της οικογένειας. Σε ολόκληρο τον κόσμο βλέπουμε να αυξάνουν οι αποδείξεις της αποτελεσματικότητας των προσπαθειών του Σατανά. Πρόσφατα, ο διάβολος αποπειράθηκε να συνδυάσει και να επικυρώσει νόμιμα τη σύγχυση σχετικά με το φύλο και το γάμο. Καθώς κοιτάζουμε πέρα από τη θνητότητα και προς την αιωνιότητα, είναι εύκολο να διακρίνουμε ότι οι κίβδηλες εναλλακτικές λύσεις που υπερασπίζεται ο ενάντιος δεν μπορούν ποτέ να οδηγήσουν στην πληρότητα η οποία γίνεται δυνατή μέσω της επισφράγισης μαζί ενός άνδρα και μιας γυναίκας, για την ευτυχία του ενάρετου γάμου, για τη χαρά της δημιουργίας απογόνων ή για την ευλογία της αιώνιας προόδου. Από τα όσα γνωρίζουμε για τις προθέσεις του εχθρού μας, ο καθένας από μας θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα σε επαγρύπνηση στην επιζήτηση προσωπικής έμπνευσης ως προς το πώς μπορούμε να προστατεύσουμε και να διασφαλίσουμε το γάμο μας — και ως προς το πώς μπορούμε να μάθουμε και να διδάξουμε σωστές αρχές στο σπιτικό και στις αναθέσεις μας της Εκκλησίας για την αιώνια σπουδαιότητα του φύλου και του ρόλου του γάμου στο σχέδιο του Πατέρα. Αρχή 3: Οι υπέρτατες ευλογίες της αγάπης και της ευτυχίας αποκτώνται μέσω της σχέσης του παντοτινού γάμου στη διαθήκη. Ο Κύριος Ιησούς Χριστός είναι το σημείο εστίασης σε μια σχέση γάμου στη διαθήκη. Παρακαλώ να προσέξετε πώς ο Σωτήρας τοποθετείται στο υψηλότερο σημείο αυτού του τριγώνου, με μία γυναίκα στη βάση της μιας γωνίας και έναν άνδρα στη βάση της άλλης γωνίας. Σκεφθείτε τώρα τι συμβαίνει στη σχέση ανάμεσα στον άνδρα και τη γυναίκα καθώς ατομικά και ακλόνητα «έρχονται προς τον Χριστό» και προσπαθούν να «τελειοποιηθούν προς Αυτόν» (Μορόνι 10:32). Χάριν και μέσω του Λυτρωτή, ο άνδρας και η γυναίκα έρχονται κοντύτερα. Ως σύζυγοι, έλκονται προς τον Κύριο (βλέπε Νεφί Γ΄ 27:14) καθώς μαθαίνουν να υπηρετούν και να αγαπούν ο ένας τον άλλο, καθώς μοιράζονται εμπειρίες της ζωής και αυξάνονται πνευματικά μαζί και γίνονται ένα και καθώς ευλογούνται μέσω της ένωσης της ξεχωριστής φύσης του ενός και του άλλου, αρχίζουν να καταλαβαίνουν την εκπλήρωση την οποία επιθυμεί ο Επουράνιος Πατέρας μας για τα παιδιά Του. Η υπέρτατη ευτυχία η οποία είναι αυτός καθαυτός ο στόχος του σχεδίου του Πατέρα, λαμβάνεται μέσω της πραγματοποίησης και της τήρησης με τιμή των αιώνιων διαθηκών του γάμου. Ως άνδρες και γυναίκες, ως σύζυγοι και ως ηγέτες της Εκκλησίας, μία από τις σημαντικότερες ευθύνες μας είναι να βοηθάμε τους νέους άνδρες και τις νέες γυναίκες να μαθαίνουν και να προετοιμάζονται για τον ενάρετο γάμο μέσω του προσωπικού παραδείγματός μας. Καθώς οι νέες γυναίκες και οι νέοι άνδρες τηρούν το να είναι άξιοι, την αφοσίωση, τη θυσία και καθώς τιμούν τις διαθήκες στο γάμο τους, τότε οι νέοι αυτοί θα επιζητήσουν να μιμηθούν τις ίδιες αρχές στις σχέσεις τους κατά το φλερτ και στο γάμο. Καθώς οι νέοι θα παρατηρούν ότι έχουμε κάνει πρώτη προτεραιότητά μας την άνεση και ηρεμία του αιώνιου συντρόφου μας, θα γίνουν λιγότερο εγωκεντρικοί και περισσότερο ικανοί να δίνουν, να υπηρετούν και να δημιουργήσουν μια ίση και διαρκή σχέση. Καθώς οι νέες γυναίκες και οι νέοι άνδρες αντιλαμβάνονται ότι υπάρχει αμοιβαίος σεβασμός, τρυφερότητα, εμπιστοσύνη ανάμεσα στους συζύγους, θα προσπαθήσουν να καλλιεργήσουν τα ίδια χαρακτηριστικά στη ζωή τους. Τα παιδιά μας και οι νέοι της Εκκλησίας θα μάθουν τα περισσότερα βλέποντας τι κάνουμε και τι είμαστε – έστω και αν θυμούνται σχετικά λίγα από αυτά που λέμε. Δυστυχώς, πολλά νέα μέλη της Εκκλησίας σήμερα φοβούνται και αποτυχαίνουν στην πρόοδό τους προς τον παντοτινό γάμο, επειδή έχουν δει τόσα πολλά διαζύγια στον κόσμο και πολλές διαλυμένες διαθήκες στο σπιτικό τους και στην Εκκλησία. Ο παντοτινός γάμος δεν είναι απλώς ένα πρόσκαιρο νομικό συμβόλαιο το οποίο μπορεί να τερματιστεί οποτεδήποτε και για οποιοδήποτε λόγο. Αντίθετα, είναι μια ιερή διαθήκη με το Θεό, η οποία μπορεί να είναι δεσμευτική για τον παρόντα καιρό και την αιωνιότητα. Η πίστη και η αφοσίωση στο γάμο δε θα πρέπει να είναι απλώς ελκυστικά λόγια που λέγονται στα κηρύγματα. Αντίθετα, θα πρέπει να είναι αρχές εμφανείς στις σχέσεις μας του γάμου στη διαθήκη. Καθώς συλλογιζόμαστε τη σπουδαιότητα του προσωπικού παραδείγματός μας, διακρίνουμε, εσείς κι εγώ, τομείς στους οποίους θα πρέπει να βελτιωθούμε; Εμπνέει το Άγιο Πνεύμα το νου και μαλακώνει την καρδιά μας — και μας ενθαρρύνει να πράξουμε και να γίνουμε καλύτεροι; Ως ηγέτες ιεροσύνης και βοηθητικών οργανώσεων, επικεντρώνουμε τις προσπάθειές μας στην ενδυνάμωση του γάμου και του σπιτικού; Οι σύζυγοι χρειάζονται χρόνο μαζί για να ενδυναμωθούν οι ίδιοι και να ενδυναμώσουν το σπιτικό τους απέναντι στις επιθέσεις του ενάντιου. Καθώς μοχθούμε για να μεγαλύνουμε τις κλήσεις μας στην Εκκλησία, μήπως άθελά μας εμποδίζουμε συζύγους, μητέρες και πατέρες στην εκπλήρωση των ιερών ευθυνών τους στο σπιτικό; Για παράδειγμα, μήπως κάποιες φορές σχεδιάζουμε όχι αναγκαίες συγκεντρώσεις και δραστηριότητες, με τρόπο ο οποίος παρεμβάλλεται στη βασική σχέση ανάμεσα στους συζύγους – και στις σχέσεις τους με τα παιδιά; Καθώς συλλογιζόμαστε ειλικρινά τα ερωτήματα αυτά, είμαι πεπεισμένος ότι το Πνεύμα ακόμα και τώρα βοηθά και θα εξακολουθεί να βοηθά τον καθέναν από μας για να μάθει αυτά που πρέπει να κάνουμε στο σπιτικό και στην Εκκλησία. Οι πνευματικές πηγές που χρειαζόμαστε Οι ευθύνες μας να μάθουμε και να κατανοήσουμε τη διδαχή του σχεδίου, να στηρίξουμε και να είμαστε παραδείγματα ενάρετου γάμου και να διδάσκουμε τις σωστές αρχές στο σπίτι και στην Εκκλησία, μπορεί να μας κάνει να αναρωτιόμαστε αν είμαστε άξιοι για το έργο αυτό. Είμαστε συνηθισμένοι άνθρωποι που πρέπει να ολοκληρώσουμε ένα ιδιαίτερα σημαντικό έργο. Πριν από πολλά χρόνια, η αδελφή Μπέντναρ κι εγώ προσπαθούσαμε να καλύψουμε τις αμέτρητες ανταγωνιστικές απαιτήσεις μιας νέας και δραστήριας οικογένειας – και τις ευθύνες στην Εκκλησία, της καριέρας μας και στην κοινότητα. Ένα βράδυ που τα παιδιά είχαν πέσει για ύπνο, μιλήσαμε αρκετή ώρα για το πόσο αποτελεσματικοί ήμασταν ως προς όλες αυτές τις σημαντικές προτεραιότητές μας. Καταλάβαμε πως δε θα λαβαίναμε τις υπεσχημένες ευλογίες στην αιωνιότητα, αν δεν τιμούσαμε πληρέστερα τη διαθήκη που είχαμε συνάψει στη θνητότητα. Αποφασίσαμε μαζί να πράξουμε και να είμαστε καλύτεροι ως σύζυγοι. Το μάθημα που μάθαμε πριν από τόσα πολλά χρόνια, έφερε μια τρομακτική αλλαγή στο γάμο μας. Η γλυκιά και απλή διδαχή του σχεδίου ευδαιμονίας προσφέρει πολύτιμη αιώνια προοπτική και μας βοηθά να καταλάβουμε τη σπουδαιότητα του παντοτινού γάμου. Έχουμε ευλογηθεί με όλες τις πνευματικές πηγές που χρειαζόμαστε. Έχουμε την πληρότητα της διδαχής του Ιησού Χριστού. Έχουμε το Άγιο Πνεύμα και την αποκάλυψη. Έχουμε σωτήριες διατάξεις, διαθήκες και ναούς. Έχουμε την ιεροσύνη και τους προφήτες. Έχουμε τις άγιες γραφές και τη δύναμη του λόγου του Θεού. Και έχουμε την Εκκλησία του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών. Δίνω μαρτυρία ότι έχουμε ευλογηθεί με όλες τις πνευματικές πηγές που χρειαζόμαστε για να μάθουμε σχετικά, να διδάξουμε, να ενδυναμώσουμε και να υπερασπιστούμε τον ενάρετο γάμο – και πως πράγματι μπορούμε να ζήσουμε μαζί ευτυχισμένοι ως σύζυγοι και ως οικογένειες στην αιωνιότητα. Στο ιερό όνομα του Ιησού Χριστού, αμήν. ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ 1. Βλέπε Επιστολή Πρώτης Προεδρίας, 11 Φεβρ. 1999. Βλέπε Λιαχόνα, Δεκ. 1999, 1. 2. «Η οικογένεια: Μια επίσημη διακήρυξη προς όλο τον κόσμο», Λιαχόνα, Οκτ. 2004, 49. 3. Λιαχόνα, Οκτ. 2004, 49. 4. Λιαχόνα, Οκτ. 2004, 49. 5. Λιαχόνα, Οκτ. 2004, 49. 6. Λιαχόνα, Οκτ. 2004, 49. 7. Autobiography of Parley P. Pratt, επιμέλεια υπό Parley P. Pratt Jr. (1938), 297–98.