Οι γονείς έχουν ένα ιερό καθήκον MΠΟΝΥ ΠΑΡΚΙΝ Γενική Πρόεδρος της Ανακουφιστικής Εταιρείας Οικογενειακές υποχρεώσεις Αν θα μπορούσα να κάνω να συμβεί ένα πράγμα για τους γονείς και τους ηγέτες αυτής της Εκκλησίας, θα ήταν να αισθάνονταν την αγάπη του Κυρίου στη ζωή τους κάθε ημέρα καθώς φροντίζουν τα παιδιά του Επουράνιου Πατέρα. Μπορεί να μην είναι κάτι που λέω αυτό που αγγίζει την καρδιά σας, αλλά αυτό που σας ψιθυρίζει το Πνεύμα. Ακολουθήστε αυτές τις γλυκές προτροπές. Θυμάμαι με μεγάλη ευκρίνεια τότε που δόθηκε η διακήρυξη για την οικογένεια: 23 Σεπτεμβρίου 1995. Καθόμουν στο Ταμπερνάκλ, κατά τη γενική συγκέντρωση της Ανακουφιστικής Εταιρείας. Ο Πρόεδρος Χίνκλι ήταν ο τελικός ομιλητής. Παρουσίασε το, «Η οικογένεια: Μια επίσημη διακήρυξη προς όλο τον κόσμο». Το εκκλησίασμα ήταν πολύ ήσυχο, αλλά υπήρχε επίσης μία αί- σθηση ενθουσιασμού, μία αντίδραση του τύπου, «Ναι – χρειαζόμαστε βοήθεια για την οικογένειά μας!» Θυμάμαι ότι αισθανόμουν ότι ήταν τόσο σωστή [η διακήρυξη]. Δάκρυα κυλούσαν στα μάγουλά μου. Καθώς κοίταξα τις αδελφές που κάθονταν κοντά μου, φαινόταν ότι βίωναν παρόμοια συναισθήματα. Υπήρχαν τόσα πολλά στη διακήρυξη, που δεν μπορούσα να περιμένω για να αποκτήσω ένα αντίτυπο και να τη μελετήσω. Η διακήρυξη επιβεβαιώνει την αξιοπρέπεια των γυναικών. Και ήταν σημαντικό ότι δόθηκε για πρώτη φορά στις γυναίκες της Εκκλησίας κατά τη γενική συγκέντρωση της Ανακουφιστικής Εταιρείας – ξέρω ότι ο Πρόεδρος Χίνκλι εκτιμά τις γυναίκες. Είμαστε όλοι εδώ ως ηγέτες της Εκκλησίας. Είμαστε απασχολημένοι. Αλλά πρέπει να θυμάμαι –όπως κι εσείς– ότι η πρώτη μας ευθύνη είναι προς τη δική μας οικογένεια. Θυμηθείτε, είναι μία εκ των λίγων ευλογιών που παίρνουμε μαζί μας στην αιωνιότητα!1 Ο Νιούελ Ουίτνυ ήταν επίσκοπος στην αρχική Εκκλησία στο Κίρτλαντ. Όπως εσείς, επίσκοποι σήμερα, πρέπει να ήταν πολύ απασχολημένος κάνοντας πολλά καλά πράγματα. Αλλά επιτιμήθηκε από τον Κύριο και προστάχθηκε να «βάλει σε τάξη την οικογένειά του…» (Δ&Δ 93:50. Η πλάγια γραφή προστέθηκε). Αδελφές και αδελφοί, αυτή η συμβουλή ισχύει για όλους μας. Πολλοί από εσάς είστε γονείς ή παππούδες ή μπορεί να γίνετε κάποια ημέρα. Αλλά παντρεμένοι ή όχι, είμαστε όλοι μέλη οικογενειών. Αφιερώστε ένα λεπτό και σκεφθείτε τη δική σας οικογένεια. Τι αγαπάτε σχετικά με αυτούς; Ένα πράγμα που αγαπάω σχετικά με τη δική μου οικογένεια είναι ότι αγαλλιώ που στους τέσσερις γιους μου αρέσει να είναι μαζί. Ποια διδαχή για την οικογένεια διδάσκει η διακήρυξη; Θα ήθελα να εστιάσω την προσοχή μας σε μία παράγραφο: «Βάσει του θεϊκού σχεδίου, οι πατέρες οφείλουν να ηγούνται των οικογενειών με αγάπη και αρετή, έχουν δε την ευθύνη να παρέχουν τα αναγκαία για τη ζωή και την προστασία των οικογενειών τους. Οι μητέρες έχουν την πρωταρχική ευθύνη της ανατροφής των παιδιών. Στις ιερές αυτές υποχρεώσεις, οι δύο σύζυγοι είναι υποχρεωμένοι να βοηθούν εξίσου ο ένας τον άλλο, ως γονείς»2. Μου αρέσουν οι λέξεις, «βάσει του θεϊκού σχεδίου». Η γονική ιδιότητα είναι μέρος του θεϊκού σχεδίου του Επουράνιου Πατέρα μας για τα παιδιά Του. Ως γονείς, έχουμε θεϊκή ευθύνη να παρέχουμε τα αναγκαία, να προστατεύουμε και να γαλουχούμε την οικογένειά μας. Πώς μπορούν αυτές οι κατευθυντήριες οδηγίες –να παρέχουμε τα αναγκαία, να προστατεύουμε και να γαλουχούμε– μας βοηθούν να μεγαλώνουμε ενάρετα παιδιά; Να παρέχουμε Η διακήρυξη λέει ότι οι γονείς παρέχουν «τα αναγκαία για τη ζωή». Αλλά ποια είναι αυτά τα αναγκαία; Ναι, είναι μία στέγη επάνω από το κεφάλι μας και φαγητό στο τραπέζι. Αλλά χάρη στο σχέδιο του ευαγγελίου, γνωρίζουμε ότι υπάρχουν περισσότερα από αυτά. Περιλαμβάνουν δεξιότητες – τα πράγματα που διαμορφώνουν χαρακτήρα. Ας κοιτάξουμε μόνο μερικά. Παρέχουμε τα αναγκαία για τα παιδιά μας καθώς τους διδάσκουμε πώς να εργάζονται. Επιτρέψτε μου να σας πω σχετικά με τον εγγονό μου, Τζέικομπ. Δεν ήθελε να πάει στο σχολείο. Η μητέρα του είχε προσπαθήσει τόσα πολλά πράγματα! Τελικά τον έβαλε να καθίσει και είπε, «Η δουλειά του μπαμπά είναι να πηγαίνει στην εργασία του και να κερδίζει χρήματα. Η δουλειά μου είναι να μένω σπίτι και να φροντίζω εσένα και τους αδελφούς σου και την αδελφή σου. Και η δουλειά σου, Τζέικομπ, είναι να πηγαίνεις σχολείο». Όταν ο Τζέικομπ κατάλαβε την αρχή, την αποδέχτηκε και πήγε σχολείο. Διδάσκουμε, επίσης, τα παιδιά μας να εργάζονται με το να αναμένουμε από εκείνα να κάνουν μικροδουλειές και όπου ενδείκνυται, να εργάζονται εκτός σπιτιού. Βοηθάμε τα παιδιά μας να παρέχουν τα αναγκαία για τη ζωή τους με το να τους διδάσκουμε την αξία της εργασίας. Αρχίστε νωρίς! Ο σύζυγός μου λέει ότι το μεγαλύτερο δώρο που του έδωσε ο πατέρας του ήταν η ανεξαρτησία – επειδή τον δίδαξε να εργάζεται. Η διαχείριση των οικονομικών μας επίσης μας βοηθά να είμαστε καλοί παροχείς. Ως γονείς, σχεδιάστε μαζί να ζείτε βάσει ενός προϋπολογισμού. Διδάξτε τα παιδιά σας τη διαφορά μεταξύ των επιθυμιών και των αναγκών. Μη θέτετε παράλογες οικονομικές απαιτήσεις στο σύζυγό σας. Όταν ο Πρόεδρος Χίνκλι μας συμβούλευσε να απαλλαγούμε από το χρέος, ένας πατέρας που γνωρίζω κάθισε με τα παντρεμένα παιδιά του και τα ρώτησε σχετικά με την οικονομική τους κατάσταση. Εξεπλάγη που ανακάλυψε ότι δύο από αυτά είχαν σοβαρό χρέος. Κατόπιν τα ρώτησε αν θα μπορούσε να τα βοηθήσει να κάνουν ένα σχέδιο. Η μόρφωση και η εκπαίδευση καθιστούν τους γονείς ικανούς να παρέχουν για την οικογένειά τους. Ενθαρρύνετε τα παιδιά σας να αποκτήσουν όση μόρφωση μπορούν. Σε μερικές χώρες, οι νέοι άνθρωποι δεν πληρούν τις προϋποθέσεις για τα δάνεια του Ταμείου Συνεχούς Εκπαίδευσης επειδή δεν έχουν ολοκληρώσει τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Στο σημερινό κόσμο είναι τόσο σημαντικό για τους γονείς να συνεχίζουν να μαθαίνουν. Να προστατεύουμε Η δεύτερη κατευθυντήρια οδηγία περί της οποίας θα ήθελα να μιλήσω είναι να προστατεύουμε. Προστασία από τι; Από κακό – τόσο σωματικό, όσο και πνευματικό. Προστατεύουμε όταν διδάσκουμε τα παιδιά μας ότι έχουν ουράνια αξία, όταν πηγαίνουμε στην εκκλησία ως οικογένεια, όταν έχουμε οικογενειακή βραδιά, όταν έχουμε οικογενειακή προσευχή, όταν μελετάμε τις γραφές μαζί. Αυτά όλα είναι απλά πράγματα, αλλά καταθέτω μαρτυρία σε σας ότι παρέχουν δυνατή προστασία. Η διακήρυξη διδάσκει ότι οι γονείς έχουν ένα ιερό καθήκον να προστατεύουν τα παιδιά τους. Η κακομεταχείριση μπορεί να είναι συναισθηματική, όπως μειώνοντας μία σύζυγο ή ένα παιδί, με το να τους συμπεριφέρεται ως ανάξιους, αρνούμενος να δώσει αγάπη και στοργή. Οι πατέρες δεν προστατεύουν την οικογένειά τους όταν δέρνουν ή χτυπούν τη σύζυγο ή τα παιδιά τους. Μία αδελφή από τη Δυτική Αφρική είπε ότι προτού προσχωρήσει στην Εκκλησία, ο πατέρας της έδερνε τη μητέρα της και τα παιδιά. «Τώρα», είπε, «μας φέρεται με σεβασμό και τρυφερότητα επειδή καταλαβαίνει ότι είμαστε παιδιά του Θεού». Οι γονείς προστατεύουν τα παιδιά τους με το να γνωρίζουν την επιλογή τους στους φίλους τους. Μία έφηβη κοπέλα ήταν θυμωμένη όταν ο πατέρας της διετύπωσε αμφιβολίες σχετικά με τις βραδινές της δραστηριότητες. Ο πατέρας εξήγησε ότι η διακήρυξη έλεγε ότι έπρεπε να είναι προστάτης της οικογένειάς τους και ότι αγαπούσε την κόρη του και γι’ αυτό ήθελε να είναι σίγουρος ότι εκείνη ήταν ασφαλής. Πρέπει επίσης να προστατεύουμε τα παιδιά μας από την επιρροή των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Να γνωρίζετε τι βλέπουν τα παιδιά σας στην τηλεόραση, στον κινηματογράφο και στα σπίτια των φίλων τους. Αν έχετε έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή σπίτι σας, βεβαιωθείτε ότι αποτελεί εργαλείο για εκείνα τα πράγματα τα οποία είναι «ενάρετ[α], ωραί[α], είτε καλής φήμης είτε αξιέπαιν[α]» (Άρθρα της Πίστης 1:13). Είμαστε προστατευμένοι καθώς ακολουθούμε τον ζωντανό προφήτη. Πώς έχετε προστατευθεί ως οικογένεια με το να ακολουθείτε τη συμβουλή του Προέδρου Χίνκλι να διαβάσετε το Βιβλίο του Μόρμον; Πρόσφατα έλαβα ένα σημείωμα από μία αδελφή στην Αγγλία. Έγραφε: «Η οικογένειά μου έχει αγωνιστεί τον τελευταίο χρόνο με έναν πατέρα ο οποίος έχει επιλέξει να μην παρευρίσκεται στην εκκλησία πλέον. Υπήρξε ενεργό μέλος όλη του τη ζωή και ήταν σε επισκοπικές ηγεσίες. Η καρδιά μου έχει αναφωνήσει προς τον Κύριο περί του τι μπορώ να κάνω προκειμένου να μην αισθάνομαι δυσαρέσκεια και πικρία. Έχω οικογενειακή βραδιά και προσευχή από μόνη μου με τα παιδιά. Ενώ στο ναό αισθανόμουν την παρακίνηση, εξαιτίας της παρότρυνσης να διαβάσω το Βιβλίο του Μόρμον, να μη διαβάζω τις γραφές μόνη με τα παιδιά, αλλά να παίρνω τα παιδιά και τις γραφές και να πηγαίνω κοντά στο σύζυγό μου, όπου κι αν είναι στο σπίτι. Έτσι, πηγαίνουμε μαζί κάθε βράδυ στις 9:00 για να τον βρούμε. Διαβάζει μαζί μας — όχι στην αρχή, αλλά τώρα διαβάζει. Έρχεται στην Εκκλησία, μας συναντά στην οικογενειακή βραδιά και ηγείται συζητήσεων για το ευαγγέλιο. Τα παιδιά μου ενεργούσαν για λογαριασμό του Κυρίου και μετέφεραν τα λόγια της λυτρωτικής αγάπης στο σύζυγό μου. Αυτό ήταν μία μεγάλη ευλογία για την οικογένειά μου». Να γαλουχούμε Η τρίτη και τελευταία κατευθυντήρια οδηγία είναι να γαλουχούμε. Με τι μοιάζει η γαλούχηση; Από τι διέπεται; Πώς ακούγεται; Η γαλούχηση μοιάζει, διέπεται από και ακούγεται σαν αυτήν τη γραφή: «Με την πειθώ, με μακροθυμία, με ηπιότητα και πραότητα, και με αγάπη γνήσια. Με καλοσύνη» (Δ&Δ 121:41-42). Επιτρέψτε μου να σας πω μερικά μόνο παραδείγματα. Νομίζω ότι η γαλούχηση μοιάζει με την πειθάρχηση με αγάπη. Μία νέα μητέρα σταματά το παιδί της όταν εκείνο δεν υπακούει. Βάζει τα χέρια της γύρω από το πρόσωπό του, κοιτάζοντάς το στα μάτια και λέει, «Άκουσε τα λόγια μου». Πρέπει να διδάσκουμε τα παιδιά μας να κάνουν συνετές επιλογές, αλλά δεν μπορούμε να αποσύρουμε τις συνέπειες των πράξεών τους. Θυμηθείτε, η βάση του σχεδίου του Επουράνιου Πατέρα μας είναι η ελευθεροβουλία. Από τι διέπεται η γαλούχηση; Το μεγαλύτερο μέρος της διδασκαλίας και της διαμόρφωσης των σχέσεων στις οικογένειες λαμβάνει χώρα σε αυτές τις απλώς σύντομες, ασχεδίαστες στιγμές κατά την καθημερινή μας ρουτίνα. Το τραπέζι του δείπνου είναι ένα μέρος να συνδεθούμε ο ένας με τον άλλον, να μιλήσουμε για τις δραστηριότητες της ημέρας μας, να ακούσουμε και να ενθαρρύνουμε ο ένας τον άλλον και ακόμα και να γελάσουμε μαζί. Γνωρίζω ότι το γέλιο ελαφρύνει το φορτίο. Αγαπητές μητέρες και πατέρες, να έχετε μία τακτική ώρα για γεύμα για τους ανθρώπους που αγαπάτε. Έχετε τελειώσει με την γονική σας ιδιότητα όταν τα παιδιά σας μεγαλώσουν και είναι μόνα τους; Όχι, δεν τελειώνετε ποτέ. Αλλά είμαστε σε αυτήν την υπέροχη εργασία της δημιουργίας παντοτινών οικογενειών. Ενώ ο σύζυγός μου κι εγώ υπηρετούσαμε μία ιεραποστολή στην Αγγλία, ένας από τους γιους μας και η οικογένειά του ήλθαν να μας επισκεφθούν. Τον θυμάμαι να λέει, «Ήλθαμε επειδή χρειαζόταν να γαλουχηθούμε». Από την πρώτη στιγμή που γίνεσαι γονέας, είσαι πάντα γονέας. Αυτό δεν είναι υπέροχο; Καθώς τελείωσα να διαβάζω το Βιβλίο του Μόρμον το Δεκέμβριο, συνειδητοποίησα ότι ακόμη κι ο Μόρμον συμβούλευσε τον ενήλικο γιο του, Μορόνι: «Γιε μου, να είσαι πιστός στο Χριστό… είθε ο Χριστός να σε ανυψώσει… και η ευσπλαχνία και μακροθυμία του, και η ελπίδα της δόξας του και της αιώνιας ζωής να βρίσκονται στο νου σου για πάντα» (Μορόνι 9:25). Πώς ακούγεται η γαλούχηση; Μερικές φορές είναι δύσκολο να πάρεις κάτι περισσότερο από μονολεκτικές απαντήσεις από έναν έφηβο. Να μία ερώτηση που βρήκα ότι είναι πάρα πολύ χρήσιμη στο να το αλλάξει αυτό: «Ποια είναι η μεγαλύτερη δυσκολία ή ο μεγαλύτερος αγώνας που έχεις τώρα;» Αυτή η ερώτηση ανοίγει την πόρτα για τους νέους να μοιραστούν πράγματα. Κι όταν το κάνουν, απλά ακούστε! Μην κρίνετε ούτε να συμβουλεύετε ούτε τίποτε άλλο. Απλά να ακούτε. Θα εκπλαγείτε με τη σύνδεση και τους δεσμούς που θα σχηματι-σθούν. Επίσκοποι και σύμβουλοι, αυτή η ίδια ερώτηση μπορεί να είναι δυνατή, καθώς έχετε συνέντευξη με τους νέους στον τομέα σας. Η γαλούχηση ακούγεται σαν την οικογενειακή προσευχή. Μία από τις πιο διαρκείς αναμνήσεις από τον πατέρα μου είναι η γονυκλισία με τους αδελφούς μου και την αδελφή μου στο κρεβάτι των γονέων μου, στο μικρό τους δωμάτιο και να ακούω τον πατέρα μου να παρακαλεί τον Επουράνιο Πατέρα να ευλογήσει τη μητέρα μας η οποία ήταν στο νοσοκομείο. Το ότι άκουγα τον πατέρα μου να ανοίγει την καρδιά του, με βοήθησε να μάθω ότι υπήρχε ένας Θεός στον ουρανό, ο οποίος ακούει. Να προσεύχεστε για τα παιδιά σας σχετικά με το έργο τους στο σχολείο και για την προστασία τους κατά τη διάρκεια της ημέρας. Τα παιδιά μας γνωρίζουν την αγάπη μας και τις προσδοκίες μας όταν μας ακούν να προσευχόμαστε για εκείνα. Ενδυναμώνοντας τις οικογένειες Ως ηγέτης, πώς ενδυναμώνεις και υποστηρίζεις τις οικογένειες εκείνων που υπηρετείς; Μπορείς να χρησιμοποιήσεις αυτές τις ίδιες κατευθυντήριες οδηγίες –να παρέχεις, να προστατεύεις και να γαλουχείς– για να ενδυναμώνεις τις οικογένειες του τομέα σου. Οι ηγέτες υποστηρίζουν τους γονείς τιμώντας τους κι όχι παίρνοντας τη θέση των γονέων στη ζωή ενός παιδιού. Μπορείτε να είστε μέντορας, μπορείτε να μοιράζεστε όμοια ενδιαφέροντα, αλλά σεβαστείτε το πώς θέλουν οι γονείς να είναι τα πράγματα. Μία μητέρα είπε: «Μου φαινόταν συχνά ότι οι τελευταίοι άνθρωποι που οι έφηβοι γιοι μου ήθελαν να ακούσουν ήταν ο σύζυγός μου κι εγώ. Μερικές φορές, οι γιοι μου, υποκύπτοντας σε πίεση από συνομήλικους, δεν άκουγαν τι έλεγαν οι γονείς τους. Είμαι ευγνώμων για τους συνετούς ηγέτες της Εκκλησίας οι οποίοι έχουν συμβουλεύσει τους γιους μας. Ποτέ δεν ανέλαβαν το ρόλο μας ως γονείς. Άκουγαν, αλλά έδιναν υποστήριξη στην καθοδήγησή μας και τους κατεύθυναν πίσω σε μας». Ως οικογένειες, έχουμε όλοι ανάγκες. Μόνο μερικά εγκάρδια λόγια για τις μητέρες που αποτελούν το μοναδικό γονέα: Επιτρέψτε μου να σας πω την ιστορία μίας μητέρας πέντε παιδιών, της οποίας ο σύζυγος είχε φύγει να πολεμήσει μακριά. Εξιστορεί: «Όταν ο σύζυγός μου έφυγε στις αρχές Φεβρουαρίου, είχαμε τρία αξιόπιστα οχήματα. Εντούτοις, μέχρι το Νοέμβριο είχαν χαλάσει και δεν μπορέσαμε να τα επισκευάσουμε. Τον ίδιο καιρό, ο 17χρονος γιος μου με πληροφόρησε ότι δε σχεδίαζε να υπηρετήσει μία ιεραποστολή, επειδή δεν ήταν σίγουρος ότι το ευαγγέλιο ήταν αληθινό. Αν υπήρχε ποτέ μία στιγμή στη ζωή μου που χρειαζόμουν τις ευλογίες της ιεροσύνης, ήταν τότε. Δε θυμάμαι όλες τις λεπτομέρειες ή το πότε και που, αλλά θυμάμαι σαφώς ότι έλαβα πάνω από μία ευλογία από στοργικούς φέροντες την ιεροσύνη, κατά τη διάρκεια αυτής της εποχής. Πάντοτε γνώριζα ότι μπορούσα να καλέσω τους οικογενειακούς δασκάλους μου και θα ήταν εδώ. Κανείς εκ των δύο δεν μπορούσε να επισκευάσει το ημιφορτηγό μου, αλλά μπορούσαν να μου δώσουν πολύ απαραίτητες για μένα ευλογίες της ιεροσύνης και βρήκαν κάποιον ο οποίος μπορούσε να επισκευάσει το αυτοκίνητο». Οι αφοσιωμένοι οικογενειακοί δάσκαλοι βοήθησαν αυτήν την οικογένεια και μπορούν να βοηθήσουν όλες τις μονογονικές οικογένειες καθώς τις γνωρίζουν, αποκτούν την εμπιστοσύνη τους και προσφέρουν ευλογίες της ιεροσύνης. Επίσκοποι, ηγέτες ομάδων αρχιερέων, πρόεδροι απαρτίας πρεσβυτέρων, αυτές οι μητέρες χρειάζονται τις ευλογίες της ιεροσύνης στο σπίτι τους, καθώς επίσης και οι αξιοθαύμαστες ανύπανδρες αδελφές μας. Ο Πρόεδρος Χίνκλι προειδοποίησε σχετικά με την «αργή κηλίδα του κόσμου» 10 χρόνια πριν, όταν εξεδόθη η διακήρυξη. Αυτή η προφητική δήλωση επαναβεβαιώνει τα του Κυρίου «πρότυπα, τις διδαχές και τις πρακτικές αναφορικά με την οικογένεια»3. Εν αντιθέσει, ο κόσμος προσπαθεί να υπαγορεύσει τους ρόλους των γυναικών και της μητρότητας. Λέγεται στις γυναίκες σήμερα ότι χρειάζονται μία ακμάζουσα σταδιοδρομία, να ανήκουν σε οργανώσεις και αν έχουν τα μέσα, παιδιά. Ο τιμημένος ρόλος της μητέρας ολοένα τίθεται εκτός μόδας. Επιτρέψτε μου να διευκρινίσω αυτό: δεν πρέπει να επιτρέψουμε στον κόσμο να απεμπολήσουμε αυτό που γνωρίζουμε ότι μας έχει δοθεί βάσει του θεϊκού σχεδίου. Αδελφές, επιτρέψετε μου να μιλήσω απευθείας σε σας για λίγα μόνο λεπτά. Ως μέλη της Ανακουφιστικής Εταιρείας της Εκκλησίας του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών, είναι ευλογία μας και ευθύνη μας να γαλουχήσουμε και να υποστηρίξουμε την οικογενειακή μονάδα. Όλοι ανήκουν σε μία οικογένεια και κάθε οικογένεια χρειάζεται να ενδυναμώνεται και να προστατεύεται. Η μεγαλύτερη βοήθεια μου στο να γίνω νοικοκυρά ήλθε πρώτα από τη μητέρα μου και τη γιαγιά μου και στη συνέχεια από τις αδελφές της Ανακουφιστικής Εταιρείας στους διαφορετικούς τομείς όπου ζήσαμε. Απέκτησα δεξιότητες. Είδα διαμορφωμένη τη χαρά που προερχόταν από τη δημιουργία ενός σπιτικού όπου οι άλλοι θέλουν να είναι εκεί. Σε ισχύ από τον Ιανουάριο του 2006, υπάρχουν νέες κατευθυντήριες οδηγίες για οικιακές, οικογενειακές και προσωπικής βελτίωσης συγκεντρώσεις και δραστηριότητες. Παρέχουν αυξημένη ευελιξία προκειμένου να συμμετάσχουν όλες οι αδελφές στην Ανακουφιστική Εταιρεία. Τώρα, ηγέτιδες της Ανακουφιστικής Εταιρείας, βεβαιωθείτε ότι οι συγκεντρώσεις και οι δραστηριότητες που σχεδιάζετε θα ενδυναμώσουν το σπιτικό όλων των αδελφών σας. Η επίσκεψη δασκαλισσών είναι ένας άλλος τρόπος για να υποστηρίξετε την οικογένεια. Ελπίζω ότι όλες σας έχετε την ευκαιρία να είστε επισκέπτριες δασκάλες. Οι επισκέπτριες δασκάλες δεν ενδυναμώνουν μόνο μία αδελφή πνευματικώς, αλλά βρίσκονται σε μία μοναδική θέση να γαλουχούν και να υπολογίζουν τις ανάγκες. Ηγέτιδες της Ανακουφιστικής Εταιρείας, να δράσετε για να αποτρέψετε σοβαρά προβλήματα στις συγκεντρώσεις επιτροπής πρόνοιας και αναφέρετε πνευματικές και υλικές ανάγκες που προσδιορίστηκαν από τις επισκέπτριες δασκάλες. Η αγνή αγάπη του Χριστού Για όσες από εσάς είστε παντρεμένες, σκεφθείτε το παρελθόν. Τι σας έκανε να ερωτευθείτε το σύζυγό σας; Η θύμηση αυτού μπορεί να σας δώσει μία καρδιά που συγχωρεί. Εκφράστε την αγάπη σας ο ένας με τον άλλον. Μία σύζυγος μπορεί να κάνει τη διαφορά στη ζωή του συζύγου της καθώς εκείνη χτίζει την αυτοπεποίθηση εκείνου. Ένας σύζυγος μπορεί να λαμπρύνει ακόμη και την πιο σκοτεινή ημέρα με δύο απλές λέξεις: «Σε αγαπάω». Ένα από τα σπουδαιότερα δώρα που μπορούν να δώσουν οι γονείς στα παιδιά τους είναι να τους δείξουν ότι αγαπούν ο ένας τον άλλον. Ο ρόλος μας ως γονείς στην ανατροφή ενάρετων παιδιών είναι να παρέχουμε, να προστατεύουμε και να γαλουχούμε και το κάνουμε αυτό εξίσου ως γονείς. Κάνουμε το ίδιο ως ηγέτες. Το να είσαι ηγέτης είναι δύσκολο έργο. Το να είσαι γονέας είναι δύσκολο έργο. Αποθαρρυνόμαστε, αλλά απλά συνεχίζουμε. Νομίζω ότι μαθαίνουμε τόσα πολλά σχετικά με την αγνή αγάπη του Χριστού στην οικογένειά μας και μέσω της υπηρεσίας στην Εκκλησία. Ως γονείς και ηγέτες χρειάζεται να δώσουμε στα παιδιά μας την αγάπη που ο Επουράνιος Πατέρας δίνει σε μας. Στο Μορόνι 8:17 διαβάζουμε, «Είμαι γεμάτος αγάπη, που είναι παντοτινή αγάπη». Προσθέστε σε αυτά τα λόγια του Κυρίου: «Να ντύνεστε με το δεσμό της αγάπης, σαν με μανδύα, ο οποίος είναι ο δεσμός της τελειότητας και της ειρήνης» (Δ&Δ 88:125). Σας προσκαλώ, σε όλες τις συνδιαλλαγές σας να φορέσετε το μανδύα της χριστιανικής αγάπης, να περιτυλίξετε την οικογένειά σας με την αγνή αγάπη του Χριστού. Ως οικογένειες και ως ηγέτες, είθε να σας ευλογήσει ο Κύριος να περιβάλλετε αυτούς που αγαπάτε με το μανδύα της χριστιανικής αγάπης, ώστε όλοι μας να μπορέσουμε να επιστρέψουμε στην παρουσία του Πατέρα μας στους Ουρανούς και να ζήσουμε μαζί Του, μαζί για πάντα. Στο όνομα του Ιησού Χριστού, αμήν. ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ 1. Βλέπε Gordon B. Hinckley, “Rejoicing in the Privilege to Serve”, Παγκόσμια συγκέντρωση εκπαίδευσης ηγεσίας, 21 Ιουνίου 2003, 22. 2. «Η οικογένεια: Μια επίσημη διακήρυξη προς όλο τον κόσμο», Λιαχόνα, Οκτ. 2004, 49. 3. “Stand Strong against the Wiles of the World,” Ensign, Νοέμβρ. 1995, 100.